บทที่ 92 สวมบทผู้ร้าย

“ครับ” ศีลรับปาก

ทว่าใครจะไปนั่งในใจของศีลได้ ศีลรักความยุติธรรมที่สุด และเขาสงสารอินทุภาจับใจ แล้วยังพลอยนึกไปถึงมายาวี ผู้หญิงคนนั้นก็น่าสงสารที่สุดเช่นกัน

‘ไอ้รุต มึงไม่น่าจะมาเป็นเพื่อนกูเลย กูรับไม่ได้จริง ๆ กับเรื่องนี้ มึงสารเลวที่สุด’

“ผมยังต้องทำงานที่นี่อีกหลายวัน”

“ค่ะ” เธอปาดมือเช็ดน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ