บทที่ 98 จะให้อภัยไหม?

(แต่ก็เอาเถอะ ฉันได้เดินจากมาแล้ว และจะไม่มีวันหวนกลับคืนไปอีก เธอได้รุตไปครอบครอง ไม่ได้เป็นเมียแค่ในนาม)

(ฉันหลุดพ้นเสียที หมดเวรหมดกรรม อะไร ๆ ที่ฉันทำไม่ดีกับเธอเอาไว้ ขอโทษก็แล้วกัน อย่าได้จองเวรกันอีกนะ)

เมื่ออินทุภาอ่านข้อความของมายาวีจบแล้ว ทำให้ได้รู้ว่าทั้งสองคนนั้นเลิกกัน

‘อ้อ... ที่ซม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ