บทที่ 14 ความห่วงใยไม่เคยจาง

เสียงถามของเมธัสละมุนอยู่ข้างหู  สิรินทร์รีบขยับออก

“ไม่ค่ะ”  เธอปฏิเสธ

เขายังไม่ปล่อยทันที ก้มมองรองเท้าเธอก่อนถามซ้ำ

“ข้อเท้าล่ะ?”

เธอลองลงน้ำหนักแล้วส่ายหน้า

“ไม่เป็นไร ฉันเดินทางนี้ทุกวัน”

เมธัสมองรอยรองเท้าที่ลากยาวบนดิน

“งั้นวันนี้ เธอคงอยากเปลี่ยนไปนั่งกับพื้นสินะ” น้ำเสียงของเขาประชดป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ