บทที่ 17 ความห่วงใยใกล้ตัว

หลังอาหารเช้า ทั้งคู้ไปตรวจวัสดุที่รถบรรทุกฝากไว้เมื่อวาน ก็เกือบสิบเอ็ดโมง สิรินทร์เดินกลับไปนั่งรอในรถ เปิดรายการของที่ต้องซื้อ จนเมธัสเดินกลับมา

“เหลืออะไรบ้าง?” 

“อุปกรณ์ให้เด็ก ของใช้ในครัว แล้วก็ของที่ดรุณฝากค่ะ”

เขารับกระดาษไปดู ก่อนส่งคืนแล้วสตาร์ตรถ

“ร้านอยู่ไม่ไกลกัน เดินซื้อทีเดียวได้”

สิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ