บทที่ 21 ตามติด

เอื้องหยิบจานขนมที่ชาวบ้านเอามาแจกจ่ายมาวางไว้ที่โต๊ะ แล้วถือโอกาสนั่งร่วมวงไปด้วย

“เป็นเพื่อนเก่า ตั้งแต่เรียนค่ะ”

“อ๋อ เป็นเพื่อนกันนี่เอง”

รอยยิ้มของภัทราดูผ่อนคลายลง

“ฉันรู้จักเมธัส ที่เลี้ยงครั้งบริษัทค่ะ เขาชอบพาฉันไป ร้านอาหารที่เขาชอบ แต่ช่วงหลังๆ เขางานยุ่งมาก ฉันก็เลยต้องเป็นมาหาเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ