บทที่ 58 เธอไม่ต้องรู้สึกอะไรกับฉันก็ได้

คืนนั้นพวกเขาสั่งอาหารมากินที่ห้องของสิรินทร์

เมธัสช่วยเก็บกระเป๋าเดินทางออกจากทางเดิน เธอนำเสื้อผ้าที่ใช้แล้วไปแยกซัก ก่อนกลับมาพบว่าเขาจัดจานเรียบร้อยแล้ว

บรรยากาศยังเงียบอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ความเงียบที่ต้องคอยระวังคำพูด

“ทะเลสวยไหม?” เขาถามระหว่างเปิดกล่องอาหาร

สิรินทร์เงยหน้าขึ้น ก่อนพยักหน้า

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ