บทที่ 62 ผมชอบคุณครับ รินทร์

สิรินทร์นอนตะแคงอ่านข้อความนั้น

เธอนึกถึงคำขอโทษของเขา และท่าทีที่พยายามปรับความเข้าใจกับเธอแล้วยิ้มเล็กๆ

สิรินทร์ -รู้แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ

เธอกดส่ง ก่อนเพิ่มคำเตือนที่เริ่มกลายเป็นกิจวัตร

เมธัส -นอนได้แล้ว พรุ่งนี้มีประชุมเช้าไม่ใช่เหรอ

เมธัสตอบกลับมาว่าเธอก็ควรนอนได้แล้วเช่นกัน ตามด้วยคำว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ