บทที่ 15 บทไม่มีชื่อ

ความเงียบเชียบภายในห้องทำงานชั้นบนสุดของพงศ์พิพัฒน์กรุ๊ปดูเหมือนจะทวีความหนาวเหน็บขึ้นทุกนาทีหลังจากที่บอสใหญ่ไล่พนักงานทุกคนออกไป เพลิงกัลป์นั่งจมอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองความว่างเปล่าเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ มันเป็นความหน่วงหนักในอก คล้ายกับมีหลุมดำขนาดใหญ่กำลังส...