บทที่ 22 บทไม่มีชื่อ

ไออุ่นของแสงแดดยามสายทอส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานพับของบ้านไม้สวน ส่งผลให้ละอองความหนาวเหน็บจากพายุฝนเมื่อคืนค่อย ๆ เจือจางไป เพลิงกัลป์นอนพักฟื้นอยู่บนเตียงไม้กว้าง แม้พิษไข้จะเริ่มทุเลาลงไปมากเพราะยาแก้ไข้ของหมอกวินทร์ ทว่าร่างกายของเขายังคงล้าอยู่เล็กน้อย ชายหนุ่มลืมตาขึ้นช้า ๆ เมื่อรู้สึกถึงแรงยุบ...