บทที่ 67 -

5 ปีผ่านไป

ยามบ่ายของวันเสาร์ สายลมเอื่อย ๆ พัดโชยผ่านยอดไม้ในสวนกว้างของคฤหาสน์พงศ์พิพัฒน์ หอบเอาความสดชื่นและไอเย็นเข้ามาทางระเบียงหินอ่อน บรรยากาศภายในบ้านควรจะคึกคักไปด้วยเสียงหัวเราะและการเล่นซนของพี่น้องเหมือนเช่นวันวาน ทว่าบริเวณหน้าประตูห้องนอนฝั่งปีกขวาชั้นสอง กลับเงียบเหงาอย่างเห็นได้ชัด

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ