บทที่ 5 ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร 1.
ผัวเด็กของพี่
ตอนที่ 5. ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร 1.
เวลา 13.30 น. ห้องรับรอง RAIN GROUP
รถยนต์สีดำคันหนึ่งจอดเทียบหน้าทางเข้าอาคารชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาเข้มก้าวลงจากรถ เขามีรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อสะอาดสะอ้านและแววตาอบอุ่น บุคลิกเรียบร้อยแตกต่างจากชายหนุ่มทรงแบดที่มักจะสร้างความวุ่นวายให้คนรอบข้าง เขาเดินเข้ามาที่ประชาสัมพันธ์พร้อมรอยยิ้มสุภาพ
"สวัสดีครับ ผมนัดคุณเรน่าไว้ตอนบ่ายโมงครึ่งครับ"
"ขอทราบชื่อด้วยค่ะ"
"ปราณครับ"
พนักงานตรวจสอบตารางนัด ก่อนจะยิ้มให้
"คุณหมอปราณใช่ไหมคะ เชิญด้านในได้เลยค่ะ"
"ขอบคุณครับ"
ไม่ถึงสิบนาทีต่อมา เรน่าก็เดินเข้ามาในห้องรับรอง
"ขอโทษที่ให้รอนะ"
ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนทันที
"ไม่เป็นไรครับ ผมเพิ่งมาถึงเหมือนกัน"
เรน่ายิ้มบาง ๆ
"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะปราณ"
"เกือบสองเดือนแล้วมั้งครับ"
"ช่วงนี้งานยุ่งเหรอ?"
"พอสมควรครับ แต่วันนี้ผมตั้งใจหาเวลามาเจอคุณ"
เรน่านั่งลงตรงข้ามเขา
"มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?"
ปราณหัวเราะเบา ๆ
"ถ้าผมบอกว่าแค่อยากเจอ จะเชื่อไหม?"
"ฉันเชื่อ แต่ถ้ามีเรื่องงานด้วยก็ดีเลย"
"คุณนี่ไม่เปลี่ยนเลยนะครับ"
เขาส่ายหน้ายิ้ม ๆ ก่อนจะหยิบเอกสารออกมาจากกระเป๋า
"เรื่องโครงการศูนย์สุขภาพที่เราคุยกันไว้ ผมเอารายละเอียดมาให้แล้วครับ"
เรน่ารับเอกสารมาเปิดดูทันที
"ฉันเห็นข้อเสนอเบื้องต้นแล้ว แต่มีบางส่วนที่ต้องปรับ"
"ผมเตรียมข้อมูลมาเพิ่มเติมแล้วครับ"
ทั้งคู่เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับรายละเอียดของโครงการอย่างจริงจัง เรน่าถามคำถามอย่างตรงประเด็น ส่วนปราณก็ตอบด้วยข้อมูลที่เตรียมมาอย่างครบถ้วน
การทำงานร่วมกันของทั้งคู่เป็นไปอย่างราบรื่น เพราะรู้จักกันมานานและเข้าใจวิธีคิดของกันและกันเป็นอย่างดีหลังจากพูดคุยเรื่องงานเสร็จ ปราณจึงเอนหลังพิงโซฟา
"ช่วงนี้คุณเป็นยังไงบ้างครับ?"
"ก็เหมือนเดิมค่ะ งานเยอะ"
"ยังทำงานหนักจนลืมดูแลตัวเองเหมือนเดิมสินะ"
เรน่าปิดแฟ้มเอกสาร "ฉันดูแลตัวเองดีอยู่แล้ว"
"ครับ ผมเชื่อ" ปราณมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน
"แต่ถ้าวันไหนเหนื่อย คุณก็โทรหาผมได้นะ"
เรน่าพยักหน้า
"ขอบคุณนะ"
ชายหนุ่มยิ้ม "เย็นนี้คุณว่างไหมครับ?"
"ทำไมเหรอ?"
"ผมอยากชวนไปทานข้าว ไม่ได้เจอกันนานแล้ว"
เรน่ามองตารางงานในแท็บเล็ต ก่อนจะตอบ
"วันนี้ฉันไม่มีนัดแล้วค่ะ"
"ถ้าอย่างนั้นให้ผมรอรับหลังเลิกงานนะครับ"
"ได้ค่ะ"
ปราณยิ้มอย่างพอใจ
เวลา 14.20 น. แผนกพัฒนาธุรกิจ
คิณณ์กำลังนั่งตรวจสอบข้อมูลในคอมพิวเตอร์ ขณะที่บอสเดินเข้ามาหยุดข้างโต๊ะ
"คุณคิณณ์ งานที่ให้ตรวจสอบเป็นยังไงบ้าง?"
"ผมสรุปเสร็จแล้วครับ"
ชายหนุ่มเปิดไฟล์นำเสนอขึ้นบนหน้าจอ
"ผมพบว่าบริษัทคู่ค้ารายนี้มีตัวเลขรายได้ในงบการเงินย้อนหลังสามปีที่ไม่สอดคล้องกันครับ และมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่เมื่อช่วงปลายปีที่ผ่านมา"
บอสขยับเข้ามาดูข้อมูล "คุณตรวจสอบจากไหน?"
"จากรายงานประจำปีและข้อมูลที่เปิดเผยต่อสาธารณะครับ ผมแนบแหล่งอ้างอิงไว้ท้ายรายงานแล้ว"
บอสเลื่อนดูเอกสารทีละหน้า ก่อนจะพยักหน้า
"ละเอียดดีครับ"
"ขอบคุณครับ"
"เดี๋ยวผมจะเอารายงานนี้ไปประกอบการพิจารณาในที่ประชุม ถ้ามีข้อมูลเพิ่มเติมจะเรียกคุณอีกครั้ง"
"ได้ครับ"
บอสเดินกลับไป
พีทที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ หันมามอง
"ไงวะ ผ่านไหม?"
"หัวหน้าบอกว่าละเอียดดี"
"โห เก่งนี่หว่า"
คิณณ์ยิ้ม "ธรรมดา"
"หมั่นไส้!"
ทั้งคู่หัวเราะ ก่อนที่คิณณ์จะหันกลับไปทำงานต่อ
แต่สายตาของเขากลับเหลือบไปเห็นใครบางคนที่กำลังเดินออกมาจากห้องรับรองบริเวณปลายทางเดิน
เรน่า...และผู้ชายอีกคนที่เดินอยู่ข้างเธอ คิณณ์หยุดมือที่กำลังพิมพ์ทันที ชายหนุ่มคนนั้นแต่งตัวดี บุคลิกสุภาพ
ดูเป็นผู้ใหญ่และสนิทสนมกับเรน่าอย่างเห็นได้ชัด ทั้งคู่กำลังพูดคุยกันระหว่างเดินไปยังลิฟต์
คิณณ์หรี่ตาลงเล็กน้อย "ใครวะ?"
พีทหันตามสายตาเพื่อน
"ใคร?"
"ผู้ชายคนนั้น"
พีทเพ่งมอง ก่อนจะตอบ
"อ๋อ น่าจะคุณหมอที่มาคุยเรื่องโครงการกับท่านประธานนะ"
"หมอ?"
"เออ ได้ยินพี่ซินพูดอยู่เมื่อกี้"
คิณณ์มองตามจนกระทั่งทั้งคู่เดินหายเข้าไปในลิฟต์
"สนิทกันเหรอ?"
พีทยักไหล่ "ไม่รู้สิ แต่ดูสนิทนะ"
คิณณ์ไม่ได้ตอบอะไร
เขาหันกลับมามองหน้าจอคอมพิวเตอร์ แต่สมาธิกลับไม่อยู่กับงานอีกต่อไป
