บทที่ 30 รับผิดชอบ

"มาได้แล้วเหรอวะไอ้ลูกหมู!!"

"ละ.. ลุง"

"เออ.. ฉันเอง เดี๋ยวแกตามฉันมาคุยกันข้างนอกเดี๋ยวนี้!!" ลุงผมพูดเสียงเข้ม ก่อนที่จะหันไปหาขวัญข้าวที่กำลังปาดน้ำตาของตัวเองอยู่ พร้อมกับลูบหัวอย่างเอ็นดู

“คุณลุงคะ” ขวัญข้าวเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ลุงผมก็เอื้อมไปแตะมือเธอเอาไว้ซะก่อน

"อืมม.. ไม่เป็นไร เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ