บทที่ 18 พิสูจน์ไข้

ผัวเถื่อน

ฮันเตอร์ซุกหน้าเข้าหาหน้าท้องแบบราบ กอดเอวเธอไว้แน่น ไม่ยอมให้ห่างตัวจนกระทั่งพลอยหลับไป

“ฉันก็คิดว่า ฉันออกจากชีวิตนายไม่ได้หรอกฮันเตอร์”

ดาร์ลิงพึมพำขณะที่มือช่วยเช็ดผมเขาไปด้วย ฮันเตอร์หลับสนิทกว่าหลายคืนที่ผ่านมาอาจเป็นเพราะความอบอุ่นที่เขาโหยหาและฤทธิ์ยาที่ได้รับเข้าไป

เวลาล่วงเลยมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ