บทที่ 20 เรียกเธอว่าที่รัก

ผัวเถื่อน 20

ชีวิตฉันกลับมาวุ่นวายอีกครั้งหลังจากนอนป่วยอยู่สองวันเต็ม ๆ โดยมีตัวต้นเหตุอย่างฮันเตอร์คอยดูแล อย่าเรียกว่าดูแลเถอะเรียกว่าก่อกวนจะดีกว่า

“ฉันหายแล้ว นายกลับบ้านตัวเองไปได้แล้ว”

ฉันเอ่ยปากไล่คนตัวสูงที่กำลังนอนสบายใจอยู่ตรงโซฟาในห้องรับแขก

“นี่เธอกล้าไล่ผู้มีพระคุณเหรอ”

“ผู้มีพระคุณที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ