บทที่ 1 ตอนที่ 1 คุณหนูไดอาน่า แห่งตระกูลบูเกต์
คฤหาสน์ตระกูล บูเกต์
ตึกๆๆๆ!!!
“นั้นพี่จะไปไหนคะพี่เดม!” เสียงฝีเท้าเล็กกระทบลงกับพื้นหินอ่อนสีขาวมุกดังขึ้นถี่ๆ ก่อนเสียงหวานใสราวกับระฆังแก้วจะตะโกนลั่นคฤหาสน์หลังใหญ่…เพื่อต้องการส่งสาส์นไปให้ถึงพี่ชายบังเกิดเกล้าของตัวเองโดยเฉพาะ!
“=_=หัดทำตัวให้เป็นผู้หญิงเรียบร้อยบ้างเถอะว่ะได”เสียงทอดถอนหายใจดังขึ้นบ่งบอกถึงความเบื่อหน่ายกับเสียงดังกล่าวได้เป็นอย่างดี ก่อนนาทีต่อมาเดมเคร์จะจำใจหยุดปลายเท้าหนาของตัวเองลง..แล้วส่งมือข้างหนึ่งขึ้นไปกระชากแว่นกันแดดสีดำออกจากใบหน้าหล่อเหลาเอาการของตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์ จากนั้นก็ไม่รอช้าที่จะหมุนตัวกลับไปเท้าเอวตำหนิยัยลิงน้อยประจำคฤหาสน์ตระกูลบูเกต์อย่างไม่ไว้หน้า และแน่นอนว่าเหตุการณ์รับฝีปากของเดมเดร์กับไดอาน่ามักจะเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง..จนกระทั่งทุกคนในคฤหาสน์ถึงกับชินชากับสงครามย่อมๆนี้ไปแล้ว ไม่ต่างจากเคนโซ่น้องชายคนสุดท้องที่นอนเกือกกลิ้งอยู่บนโซฟารับแขก..และเจ้าตัวเพียงผงกศีรษะขึ้นมาดูการโต้วาทีระหว่างพี่ชายกับพี่สาว และเพื่อให้ได้อรรถรสเจ้าตัวก็ไม่ลืมที่จะหยิบเอาถังป๊อปคอร์นรสชีสของโปรดโยนเข้าปากอย่างเพลินๆ
“โธ่คุณพี่ขาา~~ ไดเป็นคุณหนูตระกูลมาเฟียนะคะ!..ไม่ใช่คุณหนูแห่งบ้านทรายทอง! จะให้ไดนั่งพับเพียบร้อยพวงมาลัยไหว้พระทุกวันเลยรึไงคะ!”และก็เข้าอีหรอบเดิมของคุณหนูคนสวยประจำตระกูลบูเกต์..ที่นอกจากจะไม่สลดแล้วยังเท้าเอวแจกแจงความเป็นมาของครอบครัวมาเฟียยักษ์ใหญ่ของตัวเองอย่างละเอียดยิบ! พร้อมกันนั้นก็กรีดกรายปลายเล็บที่พึ่งทำมาสดๆร้อนๆ..ประกอบคำพูดของตัวเองจนทุกคนเห็นภาพเป็นฉากๆ! ‘ซึ่งความสามารถของเจ้าตัวนั้น..น่าส่งเสริมให้มุ่งไปบนเส้นทางดารานักแสดง..เพราะมันคงจะรุ่งโรจน์ในสายงานไม่ใช่น้อย!’
“แต่เธอก็ไม่ควรกระโดกกระเดกเป็นชะนีทุกวันแบบนี้ก็ได้นะได..ฉันรำคาญหูรำคาญตา..!”เดมเคร์กระแทกลมหายใจออกอย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน..ก่อนจะเอ่ยปากตำหนิไดอาน่าอย่างตรงไปตรงมา เพราะทุกวันนี้เขาเหนื่อยกับภาระหน้าที่ของตัวเองไม่พอ..ยังต้องเก็บแรงมาสู้รบตบมือกับยัยแสบที่สมองไม่เต็มเต็งคนนี้ทุกครั้งที่เขาจะออกจากคฤหาสน์อีกด้วย!
ตึกๆๆๆ!!!
“งื้ออ~ แรงมาก!..เป็นคำพูดคำจาที่แรงมากเลยค่ะพี่เดม!”สิ้นคำด่าที่แสบร้าวไปถึงกระเพาะอาหารนั้น!..ไดอาน่าก็บีบน้ำตาพร้อมกับกระทืบเท้าสองสามที ก่อนจะกลับมาสมทบเป็นนางพญา..เท้าเอวตะเบ็งเสียงตัดพ้อพี่ชายบังเกิดเกล้าของตัวเองต่อ โดยที่ใบหน้าจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตานั้น..ไม่มีความรู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเองแม้แต่น้อย!
“เฮ้อ!..ฉันเบื่อจะพูดจาไร้สาระกับเธอแล้วนะได”จวบจนกระทั่งเดมเดร์ต้องกระแทกลมหายใจออกมาอย่างเบื่อโลก จากนั้นก็ยกมือขึ้นเหนือศรีษะประกาศยอมแพ้..พร้อมกับพูดกับไดอาน่าด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายกับชีวิตเต็มทน และแน่นอนว่าท่าทีเบื่อโลกของพี่ชายนั้นทำเอาไดอาน่าถึงกับส่งเสียงในลำคอระหงอย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตากระเบื้องยังคงทอประกายของความมุ่งมั่นในสิ่งที่ต้องการรู้..จากนั้นก็ไม่รอช้าที่ปรี่เข้าไปคว้าแขนล่ำของที่ชายเอาไว้อย่างรวดเร็ว!
หมับบบ!!!
“=+=งั้นพี่เดมก็รีบตอบไดมาก่อนสิคะ!..ว่าพี่เดมกำลังจะออกไปไหน? ไดจำตารางงานของพี่ได้นะคะพี่เดม..และรู้ด้วยว่าวันนี้พี่เดมไม่ได้มีคุยงานหรือส่งสินค้าที่ไหน”ใบหน้าหวานราวกับตุ๊กตาเงยขึ้นไปเค้นถามพี่ชายบังเกิดเกล้าของตัวเองยาวเหยียด โดยไม่ลืมที่จะหยิบยกเอาตารางชีวิตของพี่ชายที่พึ่งไปรบเร้าขอจากบอดี้การ์ดมา..เพื่อไม่ให้คนตรงหน้าได้ใช้มันเป็นข้ออ้างในการออกไปข้างออกดึกๆดื่นๆ
“_*_เธอเป็นแม่ฉันรึไงวะ..จู้จี้จุกจิกฉิปหายเลยว่ะได!”ไม่พ้นที่เธอจะต้องถูกพี่ชายบังเกิดเกล้าของตัวเอง..เหน็บแนมกลับด้วยคำพูดที่เจ็บแสบไปถึงกระดูกดำอีกรอบ!
“รำคาญหูงั้นก็รีบตอบไดมาก่อนสิคะ!..เพราะไดก็ขี้เกียจคุยกับพี่เดมแล้วเหมือนกัน!”ไดอาน่าพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกสุด..ก่อนจะกระตุกแขนล่ำของเดมเดร์ยิกๆ แล้วเดินหน้าเค้นเอาคำตอบจากอีกฝ่ายอย่างไม่หมดความอดทนง่ายๆ..โดยท้ายประโยคนั้นก็ไม่ลืมที่จะบอกว่าตัวเองก็ขี้เกียจคุยกับพี่ชายกวนใจไม่ต่างกัน
“..ไปเที่ยว!”ความวุ่นวายของน้องสาวที่ไม่รู้จักโต..ทำเดมเคร์ตัดสินใจตอบคำถามไดอาน่าออกไปเพื่อให้เรื่องมันจบโดยเร็ว เพราะรู้ดีว่าหากเจ้าตัวไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการคงไม่ยอมให้เขาออกจากคฤหาสน์เป็นแน่! ‘รู้สึกคิดผิดที่กลับคฤหาสน์ในวันนี้จริงๆ!’ เดมเคร์ได้แต่ตำหนิตัวเองที่เลือกกลับบ้านวันนี้อยู่ภายในใจ..เพราะความเป็นจริงเขาไม่สามารถย้อนเวลากลับไปเลือกใหม่ได้อีกแล้ว!
“_*_ไปเที่ยวกับใครคะ..กลุ่มพันธมิตร?”แต่เรื่องกลับไม่จบง่ายๆเมื่อยัยจอมแสบเท้าเอวเค้นถามต่อ..ราวกับต้องการทราบรายละเอียดยิบย่อยของการดำเนินชีวิตของเขาในแต่ละวัน สายตาที่เจ้าตัวใช้มองมาไม่ต่างจากแม่ไก่พองขนขู่ราชสีห์ฟ่อฟเลยสักนิด! เดมเดร์นึกหมั่นไส้อยากจะเอื้อมมือไปเขกขมับบางสักทีสองที..เพราะหลังๆมานี้ไดอาน่าเริ่มจะทำตัวเป็นมารดาเข้าไปทุกวันแล้ว
“=*=…เปล่า…ไอ้‘เจโรม’ ”จนในที่สุดเดมเคร์ก็ไม่สามารถทนความจุ้นจ้านวุ่นวายของไดอาน่าได้..นั้นจึงทำให้เดมเคร์กรอกตามองบนก่อนจะตอบคำถามน้องสาวจอมแสบสับออกไปในที่สุด!
กึกกก!!! เพียงได้ยินชื่อที่หลุดออกมาจากปากของผู้เป็นพี่ชายบังเกิดเกล้า..ไดอาน่าก็รู้สึกเสมือนเวลารอบตัวพลันหยุดลงเสียวินาทีนั้น! พร้อมกันนั้นใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของชื่อก็ลอยเข้ามาในหัว..รอยยิ้มมีเสน่ห์ที่กระชากหัวใจเธอไปตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยนั้น!..มันกำลังทำเธอไม่เป็นตัวเอง!
พรึบบบ!!!
“0.0!..งั้นไดไปด้วย!”ไวเท่าความคิดไดอาน่ารีบโพล่งปากขอติดสอยห้อยตามตูดผู้เป็นพี่ชายไปเที่ยวด้วยทันที! โดยที่ในสมองนั้นรีบคิดแผนการเจ้าเล่ห์มากมายเพื่อที่จะได้เข้าใกล้ชายผู้นั้น..ตามที่หัวใจดวงนี้เรียกร้องและต้องการมาตลอดเกือบยี่สิบปี!
และในที่สุด!..วันนี้ก็เป็นฤกษ์งามยามดีที่เธอได้คิดคำนวณมาเป็นอย่างดีแล้ว ว่าจะลงมือเปิดฉากรักของเธอกับเขาอย่างสง่าผ่าเผย..ให้สมกับเป็นลูกคุณหนูแห่งตระกูลมาเฟียยักษ์ใหญ่
“ฝันไปเถอะ!!!…กลับขึ้นไปนอนให้แม่นมตบตูดซะยัยแสบ!”แต่แล้วความฝันทั้งหมดก็พังทลายลงด้วยความคำพูดปฏิเสธของพี่ชายบังเกิดเกล้า! ที่นอกจะไม่ยอมให้เธอติดสอยห้อยตามตูดไปด้วยแล้ว..ยังมีหน้ามาไล่ตะเพิดให้เธอขึ้นไปนอนให้แม่นมตบตูด ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วอายุของเธอตอนนี้..แตะเลขยี่สิบห้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!
“อร้ายยย!!…ไดโตแล้วนะคะพี่เดม! พูดแบบนี้ไดอายคนอ่านเขานะ!”ใบหน้าหวานบูดบึ้งเป็นปลายจวัก..ก่อนจะกระทืบเท้าเร้าๆต่อว่าพี่ชายในสายเลือดของตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์ เพราะคำพูดของเดมเดร์นั้นล้วนทำให้เธอกลายเป็นตัวตลกของเหล่าแม่บ้านและบอดี้การ์ด พ่วงด้วยไอ้น้องชายตัวดี..ที่นั่งกำลังนั่งกินขนมมองความโมโหของเธอเป็นเพียงละครตลกสำหรับเจ้าตัว
“โตแต่ตัวนะสิ!..ถ้าไม่อยากให้ฉันฟ้องแด๊ดกับมัมก็จงเชื่อฟังซะ!” เดมเดร์กรอกตามองบนอย่างเบื่อหน่ายกับชีวิตที่มีน้องสาวเป็นดั่งมารดาร่างสอง สายตาคมกริบหลุบมองนาฬิกาข้อมือเพียงชั่วครู่เท่านั้น ก่อนจะรีบตัดจบบทสนทนาสุดหน้าเบื่อลง..เมื่อเวลานัดหมายของเขากับเพื่อนสนิทใกล้จะเดินทางมาถึงแล้ว!
ตึกๆๆๆ
“งื้อๆๆๆ..ไอ้พี่บ้า!..มารหัวใจจริงๆเลย!”
ไล่หลังพี่ชายบังเกิดเกล้าที่เดินจากไปแล้ว..ไดอาน่าก็ทำได้แค่ระบายอารมณ์โมโหของตัวเองลงกับพื้นหินอ่อนจนแทบทรุด! ใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพราแม้จะไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้มอยู่..แต่ก็ไม่สามารถทำให้ความสวยงามราวกับตุ๊กตากระเบื้องนี้ลดน้อยลงไปแต่อย่างใด ไดอาน่าเบ๊ะปากขึ้นก่อนจะตะโกนต่อว่าต่อขานพี่ชายบังเกิดเกล้าทิ้งท้ายอย่างเหลืออดเหลือทน..นั่นเพราะเจ้าตัวได้ทำแผนการของเธอพังยับเยินตั้งแต่วันแรก!!
