บทที่ 2 ตอนที่ 2 สามีในอนาคต!
“=_=หมายความว่ายังไง..?”คำพูดไม่สบอารมณ์ของพี่สาวจอมยุ่งประจำตระกูลบูเกต์ ทำ ‘เคนโซ่’ หรือบุตรชายคนเล็กของตระกูล โพล่งปากเอ่ยถามพี่สาวของตัวเองออกไป..ด้วยความสงสัยใคร่รู้ในคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของเจ้าตัว
ขวับบบบ!!!
“ก็ตามที่พูดนั้นแหละ”เสียงของผู้ชมละครเวทีประจำตระกูลที่ดังขึ้น..ดึงทุกความสนใจของไดอาน่าให้หันขวับไปเท้าเอวตอบเคนโซ่ออกไปอย่างลวกๆเท่านั้น! เพราะเธอในตอนนี้ยังไม่มีอารมณ์จะมานั่งอธิบายความคิดแสนละเอียดยิบย่อยของตัวเองให้ใครเข้าใจได้! นอกจากรีบพาตัวเองตรงดิ่งขึ้นห้อง!..ถอดเสื้อผ้ากระโดดลงไปแช่ในน้ำนมบำรุงผิวให้นุ่มนิ่มดุจดั่งทารกแรกเกิด เพื่อเตรียมความพร้อมพลีกายถวายความสดซิงให้กับผู้ชายของเธอในอนาคตอันใกล้นี้เท่านั้น!!
‘>.<กรี๊ดดด!!..แค่นึกถึงวันที่เธอได้ครอบครองเขา..หัวใจดวงนี้ก็ระริกระรี้เกินหน้าเกินตาเธอไปแล้วว~~~’
“=_=พี่นี่มันโตแต่นมกับก้นจริงๆ! เพราะสมองเท่ากับเด็กสองขวับ..หึ!”ใบหน้าที่เฟ้อฝันไร้สาระของไดอาน่าทำเคนโซ่แทบอวกแตกคาโซฟารับรองแขก ถังป๊อบคอร์นรสโปรดถูกโยนทิ้งลงไปบนโต๊ะ..พร้อมๆกับที่เคนโซเอ่ยประชดประชันคนโตแต่ตัวออกไป โดยที่ไม่คิดจะถนอมน้ําใจ..ว่าคนเป็นพี่สาวจะทนรับคำพูดที่ซ่อนคมมีดเอาไว้ไม่ได้
“อร้ายย!!..ไอ้น้องบ้า!..ก่อนจะสอนพี่รบกวนช่วยกินให้มันดูเป็นผู้ดีๆหน่อยเถอะยะ!”คำพูดเจ็บจิ้ดถึงทรวงในของเคนโซ่นั้น..ทำเอาคุณหนูไดอาน่าถึงกับแผดเสียงลั่นคฤหาสน์หลังโตอย่างหงุดหงิดโมโห และเมื่อจัดการกับอารมณ์ของตัวเองได้ในระดับหนึ่งแล้ว..ไดอาน่าก็หันไปชี้นิ้วสั่งสอนจอมซกมกแห่งตระกูลอย่างไม่น้อยหน้าเช่นเดียวกัน! และเมื่ออีกฝ่ายยังไม่ยอมสยบให้กับคนเป็นพี่เช่นเธอ!..ไดอาน่าก็ไม่รอช้าที่จะกระทืบเท้ากึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหาเคนโซ่อย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน!
พรึบพรับๆๆ!!!
และจัดการฉวยโอกาสช่วงที่เคนโซ่กำลังเก็บกวาดเศษซากป๊อบคอร์น..ตามเสื้อนักศึกษาที่ไม่เป็นระเบียบของตัวเอง แล้วเอื้อมมือไปล็อกศีรษะของเจ้าน้องชายปากสุนัขมุดเข้าหาหน้าอกของตัวเอง..เพียงเพื่อต้องการลงโทษคนปากเสียให้หยุดเห่าในช่วงเวลาที่เธอกำลังโมโห!
“บ้าจริง!..อย่าเอานมมาเช็ดหน้าเคนนะพี่ได!” ทันทีที่ผู้เป็นพี่สาวยอมคืนอิสรภาพให้กับใบหน้าและศีรษะที่แสนหวงแหน เคนโซ่ก็ตีหน้ายุ่งพลางบ่นถึงการกระทำไร้สาระของพี่สาว..ที่ทำเอาเขาเกือบหายใจไม่ออก! มือหนาข้างหนึ่งเสยผมที่ยุ่งเหยิงเพราะการกระทำของพี่สาวขึ้นอย่างลวกๆ..ก่อนจะตวัดสายตามองค้อนพี่สาวจอมแสบของตัวเองกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์!
“ฮ่าๆ!!…แบบนี้ค่อยอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย..ไปแช่น้ำนมเพลินๆดีกว่า”ใบหน้าที่ยับยู่ยี่ของเคนโซ่..ทำคนหงุดหงิดที่ถูกขวางทางรักกลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว ก่อนไดอาน่าจะระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นสนั่นลั่นคฤหาสน์หลังโต..อย่างไม่ห่วงว่าความแสบสันของตัวเองจะเล็ดลอดออกไปถึงหูสาธารณชน และเมื่อหัวเราะจนเป็นที่พึงพอใจแล้ว..ไดอาน่าก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก พร้อมกับพึมพำพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี..และท้ายประโยคก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยถึงกิจกรรมผ่อนคลายของตัวเองที่ต้องทำทุกคืนๆก่อนนอน เพราะต้องการดูแลร่างกายของตัวเองเพื่อเตรียมถวายให้กับเขาคนนั้น..คนที่เธอหมายตาเอาไว้ตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย!
“ผู้หญิงแบบพี่นี่มัน..!”เสียงบ่นงึมงำอย่างไม่สบอารมณ์ของเคนโซ่ดังขึ้น..ดึงไดอาน่าออกจากห้วงภวังค์ความคิดแสนหวานของตัวเองอย่างรวดเร็ว
“พูดดีๆนะยะ!!..ไม่งั้นพี่ริดบัตรเครดิตคืนแน่เคนโซ่!”พอเห็นใบหน้าหงิกงอของผู้เป็นน้องชาย..ไดอาน่าก็กระแทกลมหายใจออกอย่างเบื่อหน่าย และแน่นอนว่าสิ่งที่เธอต้องทำเพื่อให้เคนโซ่กลับไปสงบปากสงบคำ..คือการขู่ในสิ่งที่เจ้าตัวกลัวที่สุด!
“0.0!..ง่าาา~~ ม่ายนร้าา~~”เมื่อได้ยินในสิ่งที่ตัวเองกลัว!..เสียงร้องโหยหวนของบุตรชายคนเล็กของตระกูลบูเกต์ก็ดังขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นกลับไม่ได้ทำให้เหล่าแม่บ้านหรือบอดี้การ์ดที่เดินคุมกันอยู่รอบๆคฤหาสน์ตกใจได้..นั้นเพราะเรื่องพวกนี้มักจะเกิดขึ้นจนพวกเขาชินชาไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“=*= ให้มันรู้ซะบ้าง!..ว่าวันนี้ใครใหญ่ที่สุด!!”คนมีอำนาจใหญ่สุดในคฤหาสน์..เชิดหน้าขึ้นประกาศกร้าวอย่างภาคภูมิใจในตัวเองที่สามารถข่มขู่น้องชายได้ นั้นเพราะเรื่องค่าใช้จ่ายของเคนโซ่อยู่ในกำมือของเธอทั้งหมด เพราะฉะนั้นแล้วถึงเคนโซ่จะรำคาญเธอขนาดไหน..แต่ก็ไม่มีสิทธิ์มาแข็งข้อกับคนอย่างเธอ!
“ก็คงพี่นั่นแหละ..นมใหญ่จนน่ากลัว”ท่าทางปัญญาอ่อนไม่สมกับอายุนั้นทำเคนโซอดไม่ได้..ที่จะพังทลายวิมานฟันไร้สาระของพี่สาวตัวเองลงอย่างไม่เห็นใจ พร้อมกันนั้นก็ใช้ฝ่ามือลูบใบหน้าหล่อเหล่าของตัวเองรัวๆ..เพราะไม่ต้องการให้ความปัญญาอ่อนของพี่สาวมาแปดเปื้อน
“นี่!..แบบนี้ผู้ชายชอบนะยะ!”คำพูดแดกดันและท่าทีรังเกียจนั่น..ทำเอาความมั่นใจในรูปร่างฟ้าประทานของเธอถึงกับลดฮวบฮาบ! ใบหน้าหวานเริ่มเปลี่ยนสีก่อนเจ้าของพลังเสียงล้านเดซิเบลจะแผดเสียงอย่างเอาเรื่อง..กับคนที่ไม่เห็นถึงความสวยที่ผู้ชายครึ่งโลกต่างหันคอพับ!!
“=.=เว้นเคนไว้คนเถอะ..สงสารเสื้อผ้าฉิป!”แต่มีหรือที่สายเลือดเดียวกันจะชื่นชมอีกฝ่ายให้หลงใหลตัวเองไปมากกว่าที่เป็นอยู่ เคนโซ่ลอบพ่นลมหายใจออกอย่างเหนื่อยหน่ายกับชีวิตที่ต้องมามีพี่สาวปัญญานิ่ม พร้อมกันนั้นก็รีบหันหลังให้กับพี่สาวโดยไม่ลืมที่จะเหน็บแนมความขาดแคลนเสื้อผ้าของไดอาน่าทิ้งท้าย..และหันไปสนใจสาระคดีสัตว์ป่าต่ออย่างเลือดเย็น
“-.-ชิส์!..งั้นอย่าให้เห็นนะว่าเลือกผู้หญิงนมใหญ่กว่าพี่มาเป็นเมียนะเคน!”คำพูดไม่รักษาน้ำใจคนฟังนั้นทำไดอาน่าแทบพุ่งไปตะกุยใบหน้าถือดีนั้นสักสองสามที..แต่พอมาคิดทบทวนดูแล้วว่าตัวเองไม่ควรดิ้นตามคำพูดของไอ้น้องจอมวายร้าย ไดอาน่าก็เพียงแค่จิ๊ปากพลางกัดฟันพูดกับเคนโซ่ทิ้งท้าย..ว่าอย่าให้เห็นว่าในอนาคตเจ้าตัวเลือกเมียที่นมใหญ่กว่าเธอ!
“รีบไปเลยไป!..เกะกะสายตา”เคนโซ่ตีหน้ายุ่งไม่คิดหันไปรับฝีปากกับพี่สาวให้เสียเวลาชีวิตไปมากกว่านี้ และเมื่อรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายยังไม่ย้ายก้นไปสักที..เคนโซ่ก็โพล่งปากไล่พี่สาวของตัวเองอย่างไร้เยื่อใย
“ไอ้เด็กบ้า!..พี่ก็รำคาญลูกกะตาเหมือนกันนั้นแหละยะ!!”ท่าทีร้ายกาจของเคนโซ่..ทำไดอาน่าถึงกับควันออกหู ใบหน้าหวานบูดบึ้งยิ่งกว่าปลาบู่..ก่อนจะเท้าเอวเถียงสู้ไม่ยอมแพ้เจ้าน้องชายปากร้ายกาจของตัวเองอย่างสมน้ำสมเนื้อ และเมื่อรู้สึกเหนื่อย..ก็ไม่รอช้าที่จะหมุนตัวกระทืบเท้าเดินขึ้นดันไดวนกลางโถงคฤหาสน์ไปอย่างหงุดหงิดโมโห เพราะนอกจากพี่ชายจะไม่พาเธอไปเที่ยวด้วยแล้ว..ก็ยังมาถูกน้องชายปากร้ายแดกดันเธออีกด้วย
‘T^Tงื้อออ~~สวรรค์จะใจร้ายกับไดไม่ได้นร้าาา~~~’
ตึกๆๆๆๆ!!! ปังงงงง!!!
“=_=ยับพี่สาวปัญญานิ่ม!”
สิบห้านาทีต่อ
ห้องอาบน้ำภายในห้องนอนของไดอาน่า
“ลั้นลา~~ ลั้นลา~~ ลั้นลา~~“
หลังจากผิดหวังจากการถูกพี่ชายปฏิเสธไม่พาไปหาผู้ชาย..เอ้ยย!!..ไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาด้วยแล้ว คุณหนูมาเฟียคนสวยอย่างเธอ..ก็ต้องกลับมาดูแลความสวยของตัวเองเพื่อสามีในอนาคต(อันใกล้นี้)ตามแบบแผนเดิม! ริมฝีปากบางสีชมพูระเรือโดยธรรมชาติ..ระบายยิ้มให้กับความคิดแสนจะประเสริฐของตัวเอง พร้อมกันนั้นก็พรำเพลงรักติดหูของนักร้องคนโปรด..ในขณะที่ลูบไล้ฟองสบู่น้ำนมไปตามผิวกายเนียนนุ่มดุจดั่งทารกแรกเกิดของตัวเองอย่างเพลิดเพลิน
“>\\\<ไดเตรียมพร้อมเพื่อพี่เลยนะคะ..อิๆ” เสียงหวานแสนเซ็กซี่ไม่ต่างจากเรือนร่างประดุจนาฬิกาทรายพึมพำออกมาเบาๆ เมื่อในจินตนาการ..มีเพียงแต่ภาพใบหน้าของคนที่เธอล็อกเป้าหมายว่าจะต้องมาเป็นสามีในอนาคตของเธอเท่านั้น!
“ป่านนี้พี่จะคิดถึงไดอยู่รึป่าวนะ?”แก้มซาลาเปาทั้งสองข้างแดงปลั่งอย่างน่ารัก..ก่อนคนมีจิตนาการสูงจะพึมพำถามคนในความคิดออกไปอย่างเขินอาย ทำราวกับเขาคนนั้นมีตัวตนและนั่งทอดสายตามองเธออยู่ตรงหน้า
“>\\\\<อร้ายยยย!!!!..ไดเขิน!!”และก็เข้าอีหรอบเดิมเมื่อคนมีจิตนาการล้ำลึกเขินอายจนต้องกรีดร้องลั่นห้องน้ำหรู!..พร้อมกันนั้นฝ่ามือเล็กก็ตีลงบนแก้มป่องของตัวเองรัวๆ เมื่อภาพริมฝีปากสีไวน์ก่ำของสามีในอนาคตอันใกล้ได้เคลื่อนเข้ามาหา..จนระยะห่างระหว่างริมฝีปากของเขาและของเธออยู่ใกล้เพียงไม้บรรทัดกั้นเท่านั้น!!
ก๊อกกกก!!! ก๊อกกกก!!! ก๊อกกกก!!!
“คุณหนูคะ…เป็นอะไรไปรึป่าวคะ?”
กึกกกก!!!!
“0////0!…ปะ..ป่าวคร้าาา~~~ ”
