บทที่ 26 อยู่ต่อไม่ไหว

“ปลดกระดุมเสื้อสิ” ชายหนุ่มรุ่นพี่พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ไล่พรมจูบไปตามแก้มหอมเนียนชวนหลงใหล ร่างเล็กนิ่วหน้าหันมองไปอีกทาง แอบโมโหตัวเองอยู่เหมือนกันที่ทำอะไรคนอย่างพี่เขาไม่ได้เลย

“ไม่ทำรอยได้มั้ยคะ?” เอ่ยถามอย่างคนใจเย็นพร้อมกับทำน้ำเสียงอ้อนๆโดยที่ยังไม่ได้หันหน้ามองเขา

“แปบเดียวแต่..ถ้าเธอช้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ