บทที่ 39 ใกล้ชิด

“อย่าพึ่งหลับ!”

เสียงของเขาทำเธอรู้สึกตัวจากที่กำลังเคลิ้มๆจะหลับกลับกลายเป็นตาสว่างขึ้นมาทันใด ก็นะถ้าเสียงจะดุขนาดนี้ หญิงสาวนั่งหลังตรงตัวแข็งทื่อยอมให้เขาเป่าผมของเธอต่อไปและเพียงไม่นานเขาก็จัดการกับเสันผมของเธอจนแห้ง เธอไม่ลืมที่จะยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณเขาพร้อมกับลุกขึ้นยืนหมายที่จะเดินออกไปนั่งเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ