บทที่ 47 หยุดเรียกชื่อ

เสียงประตูเปิดดังขึ้นพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาใกล้ แพมมี่ที่แกล้งทำทีเป็นนอนหลับอยู่ก็เริ่มมีความหวังใจเต้นแรงอย่างลุ้นระทึกว่านายน์จะทำยังไงกับเธอที่กำลังนอนยั่วยวนเขาอยู่แบบนี้ เสียงเท้าเดินเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆและเหมือนว่าเขาจะก้าวขึ้นมาบนที่นอนแล้วด้วยนะ

มือหนาลูบไล้ไปบนผิวกายขาวเนียน...