บทที่ 49 ขอโทษ

“ปล่อยนะ!” ได้ไม่เมื่อไม่ยอมปล่อยกันใช่มั้ย งั้นฉันคงต้องใช้วิธีนี้กับเขาซะแล้ว

อั๊ก!!

ฉันออกแรงยกเรียวขาขึ้นกระแทกเข้ากลางหว่างขาพี่นายน์แล้วยิ้มออกมาอย่างคนที่ดูจะสะใจไปกับการกระทำของตัวฉันเอง เตือนแล้วนะว่าให้ปล่อยและเป็นเขาเองที่ไม่ยอมปล่อยกัน ชายหนุ่มรุ่นพี่จุกจนเริ่มเก็บความเจ็บเอาไว้แทบจะไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ