บทที่ 109 20/2

สรัชอดหัวเราะไม่ได้ แต่เสียงคงจะดังเกินไปมนพัทธ์จึงรีบยกมือขึ้นปิดปากเขาไว้

“คุณรัช! เบาๆ ค่ะ เดี๋ยวคุณอดุลย์กับคุณสนฉัตรได้ยิน” คุณหมอหนุ่มยิ้มยกมือขึ้นจับมือเรียวนั่นไว้ แล้วกดจูบหนักๆ กลางฝ่ามือ และได้ผลแม่

ของลูกเขายิ้มเขินซุกหน้ากับอกและออดอ้อน

“มู่ไม่ได้ไปไหนเลยเหมือนคิดคุก คุณอดุลย์บอกว่าก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ