บทที่ 121 22/4

“อย่าไปฟังมันนะคะอดุลย์ ไม่ใช่ คุณไม่ใช่อจล คุณ... คุณคืออดุลย์สามีฉัน” พูดไปก็ร้องไห้ไปน้ำตานองหน้า ลูกน้องของอจล คนที่ล็อกสนฉัตรไว้ก่อนหน้าโผจะเข้าไปแย่งปืนแต่ก็ถูกยิงร่วงลงไปกองกับพื้น เสียงโอดโอยและกลิ่นคาวเลือดคลุ้ง คนในบ้านแห่มามุงที่หน้าประตู พอเห็นปืนและคนตายก็กรีดร้องวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น เพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ