บทที่ 41 7/2

‘สาบานได้ว่าคุณแม่ไม่เห็นทางเข้า’ เธอพยักพเยิดไปยังทางลูกรัง ที่ทอดยาวพาออกไปพ้นจากบ้านที่ถูกล้อมไว้ด้วยป่าหลังนี้ ‘เศษหินปนในดินขนาดนั้น ดีเท่าไหร่ที่รถบัสเช่ามาไม่รั่วด้วย’

‘ต๊าย! ช่างสังเกตนะจ๊ะขุ่นลูก’

มนพัทธ์ยืดอกยักไหล่ภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง

‘แต่’ พูดมาแล้วเธอก็นึกได้ทันควัน ‘กลับไม่ได้ต้องอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ