บทที่ 47 8/1

พักตร์พิไลคลี่พัดในมือออก ก้มลงมองลวดลายบนนั้นก่อนช้อนตามองอดุลย์ยามยกพัดขึ้นปิดปาก

“โฮะ โฮะ พูดเป็นเล่นไปค่ะคุณอดุลย์ ยายมู่ฉันก็เลี้ยงมากับมือรักเหมือนลูก แถมป้าเขาก็อยู่ด้วยกันมาตั้งนาน ฉันจะไปหักหาญน้ำใจสองป้าหลานที่ดีกับฉันมากๆ ได้ยังไงล่ะคะ”

ดูก็รู้ว่าอดุลย์แกล้งทำเป็นประหลาดใจ “ประทานโทษคุณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ