บทที่ 72 12/5

“อีกนิดนะคนดี”

“ไม่ไหวแล้ว” เธอสะอื้นแทบบ่าเขา แหงนเงยเมื่อจังหวะหวานแหลมเสียดแทง “รักมู่นะคะ นะ”

คุณหมอหนุ่มยิ้มเลื่อนมือลงไปประคองสะโพกผายและขยับจังหวะที่รวดเร็วยิ่งกว่าเดิม  เพียงเท่านั้นว่าที่คุณแม่ก็กรีดร้อง แต่เขากดริมฝีปากดูด-

กลืนเสียงหวานนั่นเสียเอง

จังหวะโลดโผนโจนทะยานค่อยๆ ช้าลง ช้าลง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ