บทที่ 84 15/2

          สนฉัตรหายใจแรงขึ้นอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ภาพถ่ายในซองเอกสารสีน้ำตาลที่ถูกทิ้งไว้ในรถทำให้มือของเธอสั่นจนยากจะห้าม ดวงตาคู่งามที่มีแววโศกกร้าวขึ้นชัดเจนราวกับมีกองไฟสุมอยู่ในนั้นเป็นร้อยเป็นพัน

นังมาลินี!

ผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว ตายไปแล้วตั้งหลายปีจนเธอเกือบจะลืมๆ ไปด้วยซ้ำ  อดุลย์เองก็ลืมไปตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ