บทที่ 98 18/1

“แกแค่พลาดน่ะ รชานนท์กะจะกินเปล่าแต่ฉันสงสารเด็กมันเลยรับอุปการะ นี่พอคลอดก็ทางใครทางมัน”

“หน้าตาน่ารักดี มารยาทดี แบบนี้อั๊วชอบ ถ้าอั๊วได้ควงออกงานนะมันคงกระชุ่มกระชวย”

“เห้ย ยังไงเด็กนี่ก็ลูกฉัน”

“ก็เพราะเป็นลูกเพื่อน อั๊วถึงได้อยากฝากเนื้อฝากตัวเป็นลูกเขย ไม่ได้คิดจะกินเปล่าน่า”

อดุลย์หัวเราะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ