บทที่ 10 ติดเมียแต่ไม่ยอมรับ
ในเช้าวันต่อมาครองขวัญและวาเนสซ่าทำไอศกรีมรสผลไม้ด้วยกัน เป็นไอศกรีมแบบแท่งง่ายๆ ไม่หวือหวา แอเรียลทำงานอยู่ที่คฤหาสน์ในวันนี้โดยให้เหตุผลกับลูกน้องคนสนิทว่าเขาป่วยและต้องอยู่คฤหาสน์เพื่อพักผ่อน ซึ่งเขาก็ไม่ได้พักผ่อนจริงๆ เขายังคงทำงานและมีเวลาก็จะมากลั่นแกล้งวาเนสซ่าเพื่อความบันเทิงแล้วเขาก็กลับไปทำงานต่อ
และเพราะว่าเขาอยู่คฤหาสน์ดังนั้นเขาจึงได้รับไอศกรีมแสนอร่อยที่ครองขวัญและวาเนสซ่าตั้งใจทำ มันเป็นของชอบของแอเรียล วันนี้แม้อากาศจะเย็นแต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการรับประทานอะไรเย็นๆ แอเรียลจัดการคนเดียวจนหมด ส่วนวาเนสซ่าและครองขวัญทานเพียงพออิ่มเท่านั้น
“อร่อยใช่ไหมจ๊ะ”
“ครับอร่อยครับแถมยังธรรมชาติมากอีกด้วย”
“แอเรียลชอบรสไหนมากที่สุดจ๊ะ”
“รสส้มครับ”
“รสส้มหนูวาเนสซ่าเป็นคนแต่งรสเองเลยนะจ๊ะ หม่ามี้ดีใจจังที่แอเรียลชอบและวาเนสซ่าก็ต้องดีใจมากแน่ๆ เลยใช่ไหมจ๊ะ”
“อะ.....เอ่อ....ค่ะหม่ามี้” หญิงสาวจำใจต้องตอบ ขณะที่แอเรียลผู้ที่ชอบรสส้มของไอศกรีมรู้สึกเสียหน้าเล็กน้อย รู้อย่างนี้เขาจะตอบว่าเขาชอบรสผลไม้อื่น
การบอกว่าเขาชอบรสส้มแล้ววาเนสซ่าเป็นคนทำมันให้ความรู้เหมือนกับว่าเขากำลังบอกชอบเธออยู่ ฮึ่ย! บ้าบอที่สุดเลยทำไมไม่คิดดีๆ ก่อนตอบนะ? ชายหนุ่มตำหนิตัวเองอย่างหัวเสีย แต่ภายนอกของเขากำลังคลีรอยยิ้มมอบให้มารดาและหญิงสาวผู้ที่เป็นแม่ของลูกและเมียของเขา
“ตายจริงหม่ามี้ลืมบอก พรุ่งนี้ดีไซน์เนอร์จะส่งแบบชุดแต่งงานมาให้เลือกนะจ๊ะ แอเรียลว่างหรือเปล่าจ๊ะ”
“พรุ่งนี้เหรอครับ?”
“จ๊ะ”
แอเรียลทำท่าครุ่นคิดและสายตาของเขาก็เลื่อนไปมองหญิงสาวคนที่เขาจะเข้าพิธีวิวาห์ด้วย แอเรียลกระหยิ่มในใจ เขาเห็นนะว่าเธอเองก็ลุ้นกับคำตอบจากเขาอยู่เหมือนกัน เธอคงอยากให้เขาอยู่สินะ แต่เขาจะไม่อยู่หรอกเพราะพรุ่งนี้เขาจะไปทำงานปกติ
“ผมมีประชุมสำคัญครับคงไม่ว่าง”
“แย่จัง”
ใช่มันแย่มากเลยล่ะ! แอเรียลจงใจกลั่นแกล้งวาเนสซ่า และหญิงสาวรู้สึกใจแป้วอย่างบอกไม่ถูก ในความไม่อยากให้เขาอยู่ก็อยากให้เขาอยู่ด้วย คงรู้สึกแย่มากหากต้องเลือกชุดแต่งงานเพียงลำพัง เหมือนกับว่าเธอสนใจกับพิธีวิวาห์นี้แต่เจ้าบ่าวของเธอไม่มีความสนใจเลย งานจะออกมารูปแบบไหนเขาก็ไม่สน
มันเหมือนกับว่าแต่งไปอย่างนั้น
วาเนสซ่าครุ่นคิดและเธอก็ต้องเข้าใจว่าเขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร แอเรียลสนใจเพียงแค่เรื่องลูกเท่านั้น กับแม่ของลูกไม่มีความสำคัญกับเขาอยู่แล้ว ดังนั้นไม่ว่าเธอจะเป็นจะตายยังไง เขาก็ไม่ได้ใยดีอยู่แล้ว อีกอย่างหากเธออับอายขายหน้าที่โดนคำครหาว่าเจ้าบ่าวไม่ใยดี เขาก็ไม่เดือดร้อนเพราะหน้าหนาแต่หญิงสาวคงทนไม่ได้เพราะหน้าเธอบางเหลือเกิน
วาเนสซ่าพยายามปัดความคิดออกไปจากสมองอันน้อยๆ ของเธอ จากนั้นก็แย้มรอยยิ้มและกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม
“งั้นของแอเรียลค่อยเลือกก็ได้จ๊ะ ให้หนูวาเนสซ่าเลือกก่อน ยังไงหม่ามี้ก็ต้องถามความเห็นจากลูกอยู่ดี แล้วหม่ามี้จะส่งแบบไปให้ดูนะว่าน้องเลือกชุดเจ้าสาวได้สวยถูกใจลูกหรือเปล่า”
“ครับ ผมยินดีช่วยเลือกครับแม้ผมจะไม่ว่าง”
เขาก็พูดไปอย่างนั้นแหละ พอถึงเวลาจริงเขาก็คงหาเรื่องกลั่นแกล้งให้เธอเสียหน้าและเจ็บปวดหัวใจเล่นเหมือนเดิม
“วันนี้วาเนสซ่ามีนัดกับหม่ามี้ดูละครภาคค่ำด้วยกันนะจ๊ะตามประสาผู้หญิง”
“อ้อครับ ผมคงทำงานต่อครับหลังจากกินมื้อเย็นอิ่ม”
“จ๊ะ....แล้ววันนี้แอเรียลอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมจ๊ะ หม่ามี้ตั้งใจจะชวนวาเนสซ่าเข้าครัวด้วยกัน”
“ไม่มีครับผมกินอะไรก็ได้ครับเป็นคนง่ายๆ”
ครองขวัญยิ้มหวานแต่ข้างในกำลังหัวเราะคิกคักอยู่ อย่างแอเรียลเหรอเป็นคนง่ายๆ กินอะไรก็ได้ ครองขวัญเริ่มจะไม่เชื่อแล้วล่ะ ยิ่งกับวาเนสซ่าแม้ปากบอกไม่แต่การกระทำบอกได้ แล้วเรื่องอาหารที่ชอบจะกินง่ายกินดายได้อย่างไรกัน แอเรียลน่ะมีอาหารจานโปรดอยู่แล้ว ครองขวัญรู้ดีเพียงแต่เอาขึ้นโต๊ะอาหารไม่ได้ก็เท่านั้นเอง
“หม่ามี้เป็นอะไรเหรอครับหน้าแดง”
“เปล่าจ๊ะหม่ามี้แค่รู้สึกร้อน แอเรียลงานต่อก็ไปทำงานเถอะ เดี๋ยวอาหารเสร็จแล้วหม่ามี้จะให้คนขึ้นไปตาม”
“งั้นผมขอตัวนะครับ”
“ตามสบายจ้ะ”
ร่างสูงออกไปจากห้องนั่งเล่น ทิ้งสองสาวสวยต่างวัยให้อยู่ด้วยกัน
และเมื่อถึงเวลาอาหารมื้อเย็นคนที่บอกว่าตัวเองเป็นคนกินง่ายๆ ก็กินง่ายจริงๆ ทว่าการกินง่ายของแอเรียลครั้งนี้เป็นการเลือกกินอาหารที่ทำขึ้นมาง่ายๆ และเลือกกินเฉพาะอย่างเดียวเท่านั้น
“แอเรียลชอบไข่เจียวเหรอลูก”
“ชอบครับรู้สึกหอมและน้ำลายส่อเพียงแค่ได้กลิ่น ปรุงรสได้เยี่ยมมากเลยนะครับผมขอชม และไข่ก็ฟูกรอบมากๆ เลยด้วย”
“หนูวาเนสซ่าเป็นคนทำเองจ๊ะ”
ครองขวัญบอกอย่างตั้งใจ แอเรียลถึงกับชะงัก อะไรกันนี่มันสองครั้งสองคราแล้วนะ ที่เขาบอกชอบในสิ่งที่เธอลงมือทำโดยที่เขาไม่รู้ตัวมาก่อน แต่ไข่เจียวจานนี้มันก็อร่อยจริงๆ นั่นแหละอร่อยจนเขาไม่คิดเผื่อแผ่ใครและสามารถเติมข้าวถึงสองจานเพื่อกินคู่กับไข่เจียวฟูฟองจนหมดไม่เหลือแม้แต่เศษของไข่เจียว
“ไม่รู้ว่าวาเนสซ่าทำอาหารได้อร่อยครับเพราะหากรู้คงรบกวนวาเนสซ่าทำอาหารขึ้นโต๊ะทุกวัน”
“ตอนนี้รู้แล้วแอเรียลจะรบกวนน้องไหมจ๊ะ” ครองขวัญเป็นคนชงที่ดีเชียวล่ะ
“ครับ แน่นอนว่าผมต้องรบกวนวาเนสซ่า แต่เธอกำลังท้องกำลังไส้อยู่ผมรบกวนมากไม่ได้หรอกครับ เพราะผมเป็นห่วงเมียของผม” แอเรียลตอบคำถามของมารดา และเขาก็ไม่ลืมหันไปพูดหยอดคำหวานใส่ยาพิษให้วาเนสซ่า
แอเรียลช่างเป็นคนนิสัยไม่ดีของแท้ ดูเอาเถอะ เธออุตสาห์ทำไข่เจียวให้เขาได้กินอิ่ม แต่เขากลับกลั่นแกล้งเธอให้ขวัญผวาเล่น 'ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ อ้อนไม้หน้าสามสุดๆ เลย!' หญิงสาวต่อว่าแอเรียลในใจ แล้วเธอก็ก้มหน้าก้มตาทานอาหารของเธอต่อเพราะแอเรียลใช้ตามองเธอไม่วางตา เธอจึงต้องหลบตาหลบหน้าเขา
หลังอาหารมื้อเย็นครองขวัญและวาเนสซ่าดูละครหลังข่าวตามที่ได้นัดแนะกันเอาไว้ที่ห้องนั่งเล่น
ครองขวัญชอบดูละครไทยและบางครั้งก็ดูละครเกาหลีตามแต่อารมณ์ ทว่าความจริงแล้วที่เธอเรียกร้องให้วาเนสซ่าอยู่ด้วยก็เพราะอยากยึดครองวาเนสซ่าชั่วคราวเป็นการกลั่นแกล้งลูกชายที่อยู่ในอาการแพ้ท้องแทนเมีย และอาการดังกล่าวทำให้แอเรียลติดเมียซะจนไม่อยากห่างกาย แม้จะอยู่ในคฤหาสน์ใกล้ชิดกันก็ตาม
กลิ่นกายของวาเนสซ่าคงจะหอมมากสินะลูกชายของเธอจึงชอบเข้ามาอยู่ใกล้แล้วทำท่าดมตลอด อย่าคิดว่ามันจะรอดพ้นสายตาของครองขวัญไปได้ เธอมีสายตาที่แหลมเฉียบคมมากเชียวล่ะ
และเมื่อละครจบสองสาวต่างวันก็ขึ้นมาข้างบนและกล่าวราตรีสวัสดิ์กันและกันจากนั้นก็แยกตัวเข้าห้องนอน โดยที่วาเนสซ่าเดินแยกไปอีกทาง เธอไม่อาจนอนกับครองขวัญได้อีกแม้จะอยากนอนด้วยก็ตาม เหตุเพราะปีศาจบ้าบออย่างแอเรียลนั่นเอง
เขานอกจากเป็นจอมชอบแกล้งแล้วยังเป็นจอมหาเรื่องอีกด้วย
ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้ที่เธอเปิดประตูห้องและเดินเข้ามา แอเรียลนั่งเหยียดขาเอาหลังพิงพนักเตียงมองเธอตาขวาง แล้วเขสก็พูดจากหาเรื่องเธอโดยทันที กลัวว่าหากพูดช้าแล้วจะขาดใจตาย
“ทำไมมาช้า เธอรู้ไหมว่าฉันต้องอดหลับอดนอนรอเธออยู่ อีกอย่างเธอท้องนี่ คนท้องนอนดึกมีที่ไหนกัน”
“เพิ่งสองทุ่มเองนี่คะ ฉันและหม่ามี้มีนัดดูละครไทยหลังข่าวด้วยกัน”
“เหอะ.....น้ำเน่าสิ้นดี”
หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไร เธอขี้เกียจเถียงเขาเพราะเถียงไปมันก็ออกมาในรูปแบบเดิม วาเนสซ่าเดินแยกไปเข้าห้องน้ำ เธอยังไม่ได้อาบน้ำทานมื้อเย็นเสร็จก็รอดูละครที่ห้องนั่งเล่นเลย ขณะแอเรียลปากบอกว่าติดงานแต่แท้จริงเขามานอนรอหญิงสาวตั้งแต่ขอตัวขึ้นมาข้างบนแล้ว
“พูดนิดพูดหน่อยทำเป็นเมินเข้าห้องน้ำ ชิ!”
แอเรียลบ่นพึมพำคนเดียว จากนั้นก็เลื่อนกายลงนอนในท่าที่คิดว่านอนสบายมากที่สุด นั้นก็คือท่านอนตะแคงให้ตามองไปยังบานประตูห้องน้ำ
เขากำลังเฝ้ารอวาเนสซ่าอาบน้ำตัวหอมอยู่
ซึ่งเธอไม่ได้อาบน้ำนานเกินการรอ วาเนสซ่าเปิดประตูมากลิ่นกายหอมมาถึงเตียงแน่ คนบนเตียงทำจมูกฟุดฟิดแล้วสูดดมเข้าปอดลึก วาเนสซ่าเดินไปจัดข้าวจัดของครู่หนึ่งก็กลับมาขึ้นเตียงนอนเคียงข้างเขา และแอเรียลก็มือไว เพียงแค่เธอขึ้นเตียงมาแล้วก็ตวัดแขนของเขาโอบรอบเอวคอดจากนั้นก็ใช้แรงมหาศาลรั้งเอากายสาวขยับเข้ามาใกล้
“เจ็บนะคะ” หญิงสาวร้องบอก เขามันชายเถื่อน ไม่ทะนุถนอมกันบ้างเลย
“สำออย”
“ไม่ได้สำออยก็คุณทำฉันเจ็บ”
“ก็เธอไม่ยอมขยับมาหาฉันเองช่วยไม่ได้”
“แล้วทำไมฉันต้องขยับเข้าไปใกล้คุณด้วยล่ะคะ” เขาไม่รู้เหรอว่าการที่เธอเข้าใกล้เขาโดยที่เขาไม่บอกไม่กล่าวก่อนมันเสี่ยงต่อการถูกต่อว่า และผลักไส
และเขาก็เป็นชายคนหนึ่งที่ข้ออ้างเยอะซะเหลือเกิน
“เป็นแม่ประสาอะไรไม่รู้ว่าพ่อลูกเขาอยากนอนกอดกัน เธอนี่ใช้ไม่ได้เอาซะเลย”
“ฉันนอนนะคะ”
“อยากนอนก็นอนไปสิ”
แอเรียลไม่ได้ห้ามเธอสักหน่อย อยากนอนก็นอนเลยแต่เขายังไม่ง่วง แอเรียลต้องการเล่นกับลูกของเขา ชายนุ่มคิดและก็ไวทันความคิดที่เขาสอดมือหนามุดหายเข้าไปใต้ชายกระโปรงของเธอ
“คุณแอเรียล.....”
“อะไรจะเรียกทำไม”
“คุณทำอะไรคะ”
“เล่นกับลูก”
เขาบอกหน้าตาเฉย น้ำเสียงของเขาในความมืดไม่สลดเลยสักนิด บ้าจริงเชียว! ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้นะ เล่นกับลูกโดยที่กระทำการอุกอาจต่อร่างกายของเธอ
ผู้ชายคนนี้น่าตบที่สุดในโลก!!!
“คุณแอเรียล!”
หญิงสาวเรียกเขาเสียงดังขึ้นกว่าเดิมนั่นเพราะฝ่ามือหนาไม่ใช่แค่วางอยู่เฉยๆ แต่ยังลูบไล้ไปมาอีกด้วย และเขาก็เลื่อนมือขึ้นบน ไอ้ลูบหน้าท้องเล่นกับลูกพอเข้าใจนะ แต่ข้างบนนี่นะสิมันมีลูกซะที่ไหน ลูกอยู่ในท้องหาใช่อยู่ในหน้าอกหน้าใจของเธอไม่?
เขาทำให้เธออับอายซะจนอยากกัดลิ้นตัวเองตายซะเดียวนี้!
“ทำไมเธอชอบใช้เสียงจังนะ รู้ไมว่ามันทำให้ลูกตกใจ”
“คุณทำไมถึงชอบอ้างลูกจังล่ะคะ” เธอตัดสิ้นใจถามเขาไปอยากรู้เหมือนดันว่ามันทำไม
“อ้าง? คนอย่างแอเรียลไม่มีข้ออ้างมีแต่เหตุผล”
“แล้วคุณขย้ำนมฉันทำไมคะบอกฉันได้หรือเปล่า”
“ต้องขย้ำสิถือเป็นการอุ่นเครื่องปั๊มนมให้ลูกไงล่ะ”
นี่เหรอเหตุผลของเขาที่ว่า?
อยากบอกเหลือเกิน งี่เง่าสิ้นดี! และสำหรับเธอนี่มันคือข้ออ้างชัดๆ แอเรียลมีอาการที่แปลกไปหลังจากที่เขาทราบว่าเธอท้อง และอารมณ์ของเขามันก็แสนจะแปรปรวนเหมือนผู้หญิงใกล้หมดประจำเดือนอย่างไรอย่างนั้น และหญิงสาวก็ค้นพบอีกว่าเขาเริ่มจะติดนิสัยการใกล้ชิดกับเธอมากขึ้นทุกวัน และนั่นมันก็ทำให้เธอต้องปวดหัวไปกับความใกล้ชิดที่เกิดขึ้น
“แล้วตอนนี้คุณขย้ำนมของฉันพอใจหรือยังคะ”
“ยัง......เพราะฉันต้องทำอีกหนึ่งอย่าง”
“อีกหนึ่งอย่าง?” หญิงสาวทวนคำพูดของเขาซ้ำอีกหนึ่งครั้ง
“ฉันจะช่วยเธอขยายช่องคลอดด้วยไงล่ะ จะได้คลอดลูกง่ายๆ”
โอ้พระเจ้า!!!
ตาและปากของเธอเบิกกว้างในความมืด หญิงสาวพยายามอย่างยิ่งที่จะพลิกตัวหนี แต่แอเรียลไวกว่า เขาจับสองมือของเธอกดกับเตียงแล้วขยับตัวขึ้นคร่อมเธอเอาไว้
“ไม่เอาแบบนี้นะคะ”
“ก็เรื่องของเธอเพราะฉันจะเอา”
แอเรียลจัดการวาเนสซ่าด้วยจูบเมื่อเธอขัดขืนเจตนาของเขา ทว่าถึงแม้แอเรียลจะจูบเธอแต่มันก็ไม่สำเร็จเมื่อวาเนสซ่าเม้มริมฝีปากปิดต่อต้านไม่ยอมให้ลิ้นหนาเข้าไปด้านใน แอเรียลขุ่นเคืองใจแต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกท้าทายเมื่อหญิงสาวพยศกับเขา ก็ดี เธอพยศแบบนี้เขาชอบ เพราะเขาจะปราบเธอให้ตัวอ่อนปวกเปียกเลยคอยดู คิดได้ดังนั้นก็ลงมือทำทันท่วงที
“อ๊ะ!”
เสียงครางดังกล่าวเกิดขึ้นเพราะมือหนากอบกุมทรวงอกอวบใหญ่ของหญิงสาวแล้วออกแรงขย้ำเต็มกำลัง นั่นจึงทำให้แอเรียลสบโอกาสสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากนุ่มหวานนั่นของเธอ
บอกแล้วไงว่าเขาน่ะมันตัวร้าย ผู้หญิงพยศแต่อ่อนหัดอย่างเธอสู่คนเจ้าเล่ห์มากประสบการณ์บนสังเวียนราคะอย่างเขาไม่ได้หรอก มวยมันคนละระดับกันเห็นๆ หึ....หึ....หึ.....
“อื้ออออออ”
เธอร้องประท้วงเมื่อแอเรียลตะปมจูบ บดขยี้ทั้งลิ้นทั้งริมฝีปากอย่างเอาเป็นเอาตาย เขากลัวว่าเธอจะมังหวะขัดขืนเขา แอเรียลจึงรุกและบุกอย่างหนักหน่วง เขาจูบเธอจนริมฝีปากนุ่มแสบร้อนและคันยิบๆ แน่นอนว่ามันต้องบวมเจ่อโดยไม่ต้องสงสัย
“เป็นไงทีนี้จะเลิกพยศแล้วหรือยัง”
“ฉันท้องอยู่นะคะคุณมาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง”
“หึ....ฉันรู้ว่าคนท้องก็สามารถมีเซ็กส์ได้”
“แต่ฉันไม่ต้องการ”
“แต่ฉันต้องการและอีกเดี๋ยวเธอก็จะต้องการเหมือนฉันแน่นอน” พูดด้วยความในอกมั่นใจ นั่นเพราะแอเรียลมีประสบการณ์โชกโชนเขาจึงพูดมันได้
ส่วนวาเนสซ่านั้นเธอพยศกับเขาตอนนี้อีกประเดี๋ยวเธอรู้ว่าเธอต้องยินยอมเขาอย่างแน่นอน
บ้าจริงเชียวเธอไม่อาจขัดขืนเขาได้ตลอด เธอมันบ้าที่สุด! วาเนสซ่าตำหนิตัวเอง มือนุ่มทั้งสองข้างถูกรวบจับเอาไว้เหนือศีรษะขัดขืนหรือประทุบร้ายคนตัวโตไม่ได้เลย และพอเธอดีดดิ้นไปมาก็กลายเป็นว่ามันทำให้หน้าอกหน้าใจของเธอ แอ่นขึ้นและส่ายไปมาเหมือนเชิญชวนเขา วาเนสซ่าเพิ่งรู้ตัวเมื่อเห็นสายตาคมท่อแสงประกายแวววาวจ้องหน้าอกหน้าใจของเธอ
“พยศแต่ก็เชิญชวน”
“ฉันเปล่านะ!” ปฏิเสธเสียงดัง
“หยุดขึ้นเสียงกับฉันเลยนะวาเนสซ่า” ออกคำสั่งกับเธอทันควันหลังจากที่เธอขึ้นเสียงใส่เขา
“คุณเองก็ชอบขึ้นเสียงกับฉันเหมือนกัน”
“แล้วไงล่ะก็ฉันใหญ่กว่าเธอนี่”
แอเรียลทำหน้ามึนตอบ ขณะนั้นเขาก็ใช้มือข้างที่ว่างจัดการกับชุดนอนของเธอ แพนตี้และตามด้วยบราเซียร์ ปลอกเปลือกหญิงสาวจนกายเปลือยเปล่า
วาเนสซ่ารู้สึกเย็นนั่นจึงทำให้ขนของเธอลุกซู่ไปทั่วทั้งตัว
“จะเขินอะไรของมันก็เคยๆ กันอยู่”
“เรื่องของฉัน”
สะบัดเสียงและสะบัดหน้าใส่ ไม่อยากมองเขา เขามองเธอด้วยสายตาอ่านกิน วาเนสซ่าไม่ชอบเอาซะเลย และเธอก็ต้องใช้ความโกรธมาปิดบังความเขินอายของเธอ แต่เธอรู้ว่าปิดยังไงก็ไม่มิด แอเรียลดูออกหมดทุกอย่าง!
“เรื่องเธอก็เรื่องฉันเพราะฉันเป็นทั้งเจ้าชีวิตและผัวของเธอ”
“....”
ไร้เสียงตอบรับจากหญิงสาว เธอเงียบเพื่อให้เขาพูดคนเดียวซะให้พอใจ ขืนเธอพูดมากไปเขาก็ไม่พอใจและต่อว่าเธออีก แอเรียลชอบการเอาชนะ เธอก็ยอมแพ้ให้เพราะเธอรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับคนบ้าอย่างเขา
“ยอมแพ้ง่ายจังเลยนะวาเนสซ่า”
และเมื่อเธอยอมแพ้ง่ายแบบนี้ก็อย่าคิดว่าเขาจะใจดีถอย แอเรียลมีแต่จะเดินหน้าทำให้เจตนาของเขาเสร็จสม ริมฝีปากร้อนผ่าวประกบเข้ากับริมฝีปากนุ่มนิ่ม เขาจูบเธออย่างเรียกร้องความสนใจ พันธนาการจากมือหนาปลดออก แขนของหญิงสาวจึงได้รับอิสระ
แอเรียลเพิ่มระดับความร้อนแรงเบียดกายเข้าหาเธอมากยิ่งขึ้น เรียวขาสองข้างของหญิงสาวแยกออกกว้าง ทำให้เนินสวาทของเธอต้องเป็นที่รองรับขีปนาวุธองอาจของเขาที่เบียดเสียดเข้าแนบชิดอย่างสนิทสนม หญิงสาวรู้สึกร้อนผ่าวขณะเดียวกันก็ชื่นแฉะตรงเนินสวาท
เธอเริ่มมีอารมณ์ความต้องการมากยิ่งขึ้น มากจนเธอต้องไขว้คว้าโอบกอดร่างหนาเอาไว้ แอเรียลก็ได้ใจใหญ่เขาทำเสียงหึในลำคอเหมือนเย้ยหยันเธออยู่ แต่นาทีนี้วาเนสซ่าไม่ได้สนใจที่จะฟัง เธอเปิดรับเขาอย่างเต็มที่ แอเรียลเองก็ไม่ได้พูดจาแดกดันเธออีก
เขาเคลื่อนไหวกายอย่างชำนาญฝ่ามือหนึ่งลูบไล้กายสาวอีกฝ่ามือก็กอบกุมทรวงอกอวบแล้วขย้ำล้นกำมือ แอเรียลชอบหน้าอกของวาเนสซ่า นับตั้งแต่เคยสัมผัสมา เธอเป็นผู้หญิงที่มีหน้าอกสวยงามอย่างธรรมชาติมากที่สุด แอเรียลชอบที่เธอไม่ปลอมไม่ว่าจะเป็นส่วนไหนในกายของเธอก็ตาม
ริมฝีปากร้อนไล้จูบลงมาเรื่อยๆ จากริมฝีปากมาที่ลำคอและก็หยุดที่ทรวงอกที่มือของเขาขย้ำอย่างเมามัน แอเรียลอ้าอกกว้างแล้วงับเอายอดอกสีหวานของเธอเข้ามาดูด เขาเหมือนเด็กทารกที่กำลังดูดน้ำนมหวานจากเต้ามารดา แต่แอเรียลเป็นผู้ใหญ่แล้วเขาจึงเป็นผู้ใหญ่ที่ดูดนมจากเต้าของเมีย
อีกหน่อยลูกคลอดออกมาแอเรียลคงทำแบบนี้ลำบากแน่คิดแล้วก็ต้องจัดให้คุ้มค่า
คิดได้ดังนั้นแอเรียลก็ตะปมดูดยอดถี่และหนักหน่วงขึ้น แต่มันก็ยังคงอยู่ในระดับที่ดุดันแบบปลอดภัย วาเนสซ่าไม่ได้ขัดขืน ร่างกายของเธอมีความต้องการเขา ดังนั้นเธอจึงแอ่นหยัดอกขึ้นหาริมฝีปากและฝ่ามือของเขา ขณะที่เบื้องล่างแอเรียลก็เริ่มขยับสะโพกเสียดสีเนินสวาทสาวผ่านเนื้อผ้ากางเกงที่เขาสวมใส่
“อ๊าห์...อ๊ะ...อ๊าห์...” เสียงครางกระเส่าจากวาเนสซ่าดังขึ้นสร้างความพึงพอใจให้แอเรียลอย่างมาก แต่เขาต้องการมากกว่านี้อีก
แอเรียลจึงลากเลื่อนริมฝีปากลงต่ำไปหาหน้าท้องที่ยังแบนราบหญิงสาวแขม่วหน้าท้องเกร็งเมื่อรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ มันคือความสยิวชนิดหนึ่ง แอเรียลไล้ลิ้นไปทั่วจากนั้นก็จูบซ้ำๆ ที่หน้าท้องของเธอ แล้วเขาก็ลากต่ำลงไปยังเนินสวาท
จุ๊บ! เขาจูบทักทายแล้วเงยหน้ามองปฏิกิริยาที่หญิงสาวตบสนองเขา เธอไม่ห้าม ใบหน้าบิดเบ้เพราะความเสียว ผมเผ้าของเธอยุ่งเหยิงเล็กน้อย ดวงตามองเขาฉ่ำเยิ้ม ริมฝีปากเจ่อเพราะจูบจากเขา โคตรเซ็กซี่ ในใจของเขามันตะโกนคำนี้ออกมา และนั่นก็ทำให้แอเรียลรู้สึกว่าตนเองมีความต้องการเพิ่มมากยิ่งขึ้น
กลิ่นสาบสาวหอมหวานก็ลอยเตะจมูกซะเหลือเกินเขาอดใจไม่ไหวแล้วล่ะต้องดูดดื่มกับความหอมหวานนี้ซะแล้ว แอเรียลไม่ปล่อยให้มันเป็นเพียงแค่ความคิด ประกบริมฝีปากครอบคลุมบุบผางามแล้วก็จูบซ้ำไปซ้ำมา เธอบิดเร่า ส่ายสะโพกไปมาสลับกับการแอ่นหยัดสะโพกขึ้น
ลิ้นหนาลากตามทางยาวของรอยแยกจากนั้นก็จุ่มจ้วงลงไปกับรูเล็กๆ นั่นของเธอ อีกหน่อยลูกก็ต้องออกจากทางนี้แน่ เขาจึงใช้ลิ้นหนาร้อนของเขาช่วยวาเนสซ่าขยายช่องคลอดเพื่อลูก ทว่ามันก็เป็นเพียงแค่ข้ออ้าง แอเรียลไม่โง่ เขารู้ว่าสมัยนี้การผ่าตัดเอาเด็กทารกออกมามันทันสมัยและปลอดภัยมากเลยด้วย ที่เขาพูดแบบนั้นกับเธอมันก็เป็นเพียงข้ออ้าง แต่แอเรียลไม่ยอมรับ
เขามันคนปากแข็งและใจก็แข็งมากๆ
“อ๊ะ.....อ๊ะ.....อ๊ะ.....อ๊ะ.....อ๊าห์.....” หญิงสาวครางไปตามจังหวะการจุ่มจ้วงลิ้นของเขาที่เริ่มทวีคูณความถี่มากยิ่งขึ้น แอเรียลไม่เมื่อยลิ้นเลยแม้แต่น้อย เขายิ่งรู้สึกฮึกเหิมเมื่อๆ ได้ยินเสียงครางหวานๆ จากเธอ
แอเรียลถอนลิ้นออกแล้วใช้นิ้วเข้าไปแทน แต่ลิ้นของเขาเลื่อยขึ้นมาทำงานในส่วนจุดกระสั่น รัวลิ้นอย่างเร็วเน้นย้ำลงไปจนร่องรูช่อคลอดของเธอมีน้ำเมือกสีใส่ออกมามากจำนวน เปรอะเปื้อนนิ้วมือหนาเต็มไปหมด แต่แอเรียลไม่สน เขาถนนิ้วมือออกแล้วเอาลิ้นสอดเข้าไปใหม่
จากนั้นก็จู่โจมมอบความเสียวซ่านให้เธออีกจนเธอมีความสุขอีกครั้งแล้วเขาจึงได้เลื่อนกายขึ้นบน จูบเธอให้เธอชิมรสชาติของตัวเองที่มันยังติดลิ้นหนาอยู่ วาเนสซ่ารับรู้ว่ารสชาติของเธอคาวและหวานมาก ถึงว่าทำไมแอเรียลถึงได้ชอบลงลิ้นและดูดดื่มกับที่น่าอายตรงนั้นนัก
พรึ่บ!!!
พรึ่บ!!!
เป็นเสียงของเสื้อและกางเกงจากร่างหนาที่ถูกถอนแล้วโยนไปข้างเตียง แอเรียลเปลือยเปล่าเหมือนวาเนสซ่าตลอดร่าง เขาไม่อ้อยอิงรอเวลาเพราะต้องรีบส่งเธอกับลูกเข้านอน แอเรียลจะไม่หักโหมในวันนี้เพราะมันดึกมากแล้ว มือหนาจับอาวุธคู่กายจ่อเข้าไปในเส้นทางรักอ่อนนุ่มของเธอ
เขาเรียกมันว่าเป็นกายขยายช่องคลอด แน่นอนว่ากายใหญ่ของเขามันทำให้ช่องคลอดของเธอขยายจริงๆ ทว่าเมื่อเขาออกไปแอเรียลก็รู้อีกว่าช่องคลอดของเธอมันก็ยังคงเล็กคับแคบเหมือนเดิม ก็ไม่รู้ว่ามันเป็นเคล็ดลับอะไร แม้เขาจะมีเซ็กส์กับวาเนสซ่าอยู่บ่อยครั้งจนมีลูกด้วยกัน แต่เธอก็ยังคงให้ความรู้สึกสดใหม่เหมือนเดิม
และเพราะความเหมือนเดิมนั้นทำให้แอเรียลติดใจเธอ เขารู้แต่เขาคิดว่ามันเป็นเพียงแค่การติดใจธรรมดา อีกหน่อยเขาคงเบื่อซึ่งมันก็คงเป็นเวลาเดียวกับวันที่เขาและเธอหย่าขาดจากกัน แอเรียลคิดเอาไว้ล่วงหน้า ทว่าตอนนี้ในหัวสมองของเขานั้นมีแต่เรื่องราวราคะของเขาและเธอที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตอนนี้
“อ๊าห์....คุณแอเรียล.....อ๊าห์....อ๊าห์.....”
“ครางอีกวาเนสซ่าฉันชอบเสียงครางของเธอ”
“อ๊าห์....อื้อ.....อ๊าห์.....อ๊ะ.....อื้อ.....คุณแอเรียล” เพราะเธอตกอยู่ในห้วงพิศวาสไม่ว่าแอเรียลจะพูดจะสั่งอะไรเธอก็คล้อยตามเขาไปหมดซะทุกอย่าง
วาเนสซ่าร้องครางไม่หยุดเนื้อเบียดตัวเข้าหา สะโพกของเธอแอ่นขึ้นเป็นจังหวะเดียวกันกับแรงขับเคลื่อนส่งกายชายเข้าหา เธอแอ่นรับขังหวะจากเขาไม่มีตกหล่น
จนเขาและเธอพบพานกบความสุขที่จุดหมายปลายทาง
ทว่าแม้เขาและเธอจะมีความสุขกันทั้งคู่ก็ตาม พอรุ่งเช้าตื่นขึ้นมา วาเนสซ่าก็มีอาการบึ้งตึงใส่เขา เธอไม่พูดไม่จากับเขาสักคำเดียว แถมยังเมินเขาราวกับธาตุอากาศ แม้กระทั่งอยู่ต่อหน้ามารดาของเขาวาเนสซ่าก็ไม่คิดเอาใจบังหน้า
“แอเรียลทำอะไรให้น้องโกรธจ๊ะ”
“ผมไม่ใช่คนแบบนั้นนะครับ”
“แอเรียลเป็นคนแบบนั้นจ๊ะนิสัยชอบกลั่นแกล้ง”
“อ้าวหม่ามี้ไม่เข้าข้างผมเลยนะครับ”
“อารมณ์คนท้องแปรปรวนะแอเรียล ตอนหม่ามี้ท้องแอเรียล บางครั้งมีอารมณ์เบื่อผัวไปพร้อมๆ กับการอยากเอาค้อนทุบหัว” ครองขวัญพูดเกิดจริงไปหน่อย แต่คำพูดดังกล่าวทำให้ลูกชายมาฟียของเธอรู้เย็นสันหลังวาบ
แอเรียลสะบัดความคิดที่ว่าเขามีความกลัววาเนสซ่ามีความคิดแบบมารดาออกจากหัว
“วาเนสซ่าไม่กล้าทำอะไรผมหรอกครับเพราะผมเนี่ยอยู่เหนือเมียไม่เหมือนปาป๊าหรอกนะครับ”
“เมื่อก่อนปาป๊าก็พูดแบบนี้จ๊ะ” ครองขวัญพูดแค่นั้นแล้วก็เดินไปสวมกอดลูกชายจากนั้นก็ขอตัวกลับเข้าไปในบ้าน แอเรียลยืนนิ่ง เขาเบ้ปากกับตัวเองแล้วไหวไหล่ขึ้นอย่างไม่แยแส
ใครจะเป็นแบบนั้นกันไม่มีทางซะหรอก!
