บทที่ 12 บริการระดับซูเปอร์แพลตตินัม (ฉบับมะลิ)

ฉันนอนพลิกซ้ายที พลิกขวาที... ผ้าห่มผืนหนาที่ดึงขึ้นมาคลุมจนถึงอกไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกว้าวุ่นในใจฉันลดลงเลยสักนิด

ท่ามกลางความมืดสลัวในห้องนอน ฉันเผลอยกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ อุณหภูมิร้อนผ่าวและสัมผัสชื้นเหงื่อจากหน้าผากของคุณคิรินยังคงติดอยู่ที่ปลายความรู้สึกอย่างชัดเจน หัวใจฉันตอนนี้...