บทที่ 14 นักกายภาพบำบัด... กับพยาบาลขี้หวง

“อีกนิดเดียวค่ะคุณคิริน… หลังตรงไว้นะคะ นับหนึ่งถึงสิบในใจ ฮึบ!”

เสียงใสๆ ของมะลิดังกระตุ้นอยู่ข้างหู ผมกัดฟันแน่น ขาทั้งสองข้างที่สอดอยู่ในเครื่องพยุงตัวมันสั่นพั่บๆ เหมือนจะทรุดลงไปกั้นพื้นได้ทุกวินาที หยาดเหงื่อไหลซึมเข้าตาจนแสบไปหมด แต่ผมก็ยังพยายามเกร็งท่อนบน ดันตัวเองให้ทิ้งน้ำหนักลงฝ่าเท้าให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ