บทที่ 17 ค่าของความเป็นคน ไม่ได้วัดที่กำลังขา

ขิมก้าวเท้ายาวสลับสั้นอย่างเร่งรีบ เธออยากไปให้พ้นจากสระว่ายน้ำของคลับเฮาส์แห่งนี้ให้เร็วที่สุด เธอกัดริมฝีปากของตัวเองจนห้อเลือดเพื่อสะกดกั้นเสียงสะอื้น ทว่าอกซ้ายกลับบีบรัดรุนแรงจนลมหายใจสะดุด

ขิมยกมือขึ้นทุบหน้าอกตัวเองแรงๆ สองสามครั้งเพื่อเรียกสติ แต่ภาพพี่ชายบนรถเข็นที่ถูกสายตาเหยียดหยามของแพร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ