บทที่ 23 เตรียมตัวรับมือ คนไข้คนนี้กำลัง จีบ

ตลอดทางเดินกลับจากห้องอาหารมายังโซนวิลล่าส่วนตัว

ไม่มีคำพูดใดๆ หลุดรอดออกมาจากริมฝีปากบางของฉันเลยแม้แต่แอะเดียว มีเพียงเสียงล้อรถเข็นไฟฟ้าที่บดไปตามพื้นทางเดิน กับเสียงฝีเท้าของฉันที่เดินก้มหน้างุดจ้ำอ้าวอยู่ด้านหลัง

ฉันไม่กล้า... ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นไปมองแผ่นหลังกว้างของคนที่นั่งอยู่บนรถเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ