บทที่ 31 จากคุณคิริน... สู่พี่คินของหนูมะลิ

“พวกคุณยกออกไปได้เลยครับ แล้วก็ไม่ต้องเอาเตียงสำรองมาเปลี่ยนแล้วนะ”

น้ำเสียงของคุณคิรินดังขึ้นทันทีที่ล้อรถเข็นเคลื่อนพ้นประตูห้องน้ำออกมา เขาอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีเข้ม ผมเปียกชื้นที่ถูกฉันเช็ดจนหมาดล้อมกรอบใบหน้าคมคายที่ดูสดใสขึ้นผิดตา บรรดาคนงานในบ้านต่างก้มหน้าก้มตาช่วยกันถอดชิ้นส่วน ‘เตียงผู้ป่วย...