บทที่ 37 ​พยาบาลส่วนตัวแบบถาวร

แกร๊ก...

ประตูห้องนอนถูกผลักออกช้าๆ ฉันชะโงกหน้าเข้าไปสำรวจลาดเลาอย่างระแวดระวัง ในมือถือถาดใส่ผลไม้กับน้ำส้มคั้นเย็นเจี๊ยบที่เพิ่งไปจัดเตรียมมา พอเห็นว่าพี่คินไม่ได้นั่งดักรออยู่ที่ขอบเตียงเพื่อตะครุบตัวฉันเหมือนที่กังวล ฉันก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

แต่ภาพที่ปรากฏตรงหน้า... กลับทำเอาลมหายใจฉันสะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ