บทที่ 41 ​กลับไปนวด น้องชาย ให้ก็ด๊ะ

บรรยากาศกลางดึก ฉันขยับตัวซุกหน้าหาไออุ่นบนเตียง ทว่ามือที่ปัดป่ายออกไปกลับสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่าและผ้าปูเตียงที่เย็นเฉียบ

ฉันสะดุ้งสุดตัว ลืมตาโพลงในความมืด ความงัวเงียปลิวหายไปเป็นปลิดทิ้งเมื่อพบว่าพื้นที่ข้างกายไม่มีร่างหนาของคนที่ควรจะนอนอยู่ตรงนี้

"พี่คิน..." ฉันพึมพำเรียกเขาเบาๆ กวาดสายตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ