บทที่ 64 ​เหตุผลของคนขี้เขิน

ผมหมุนล้อรถเข็นไฟฟ้าเข้ามาในห้องนอน ยัยพยาบาลตัวแสบเดินหน้ามุ่ยตามหลังผมเข้ามาติดๆ เธอจัดการกดล็อกประตูห้องเสียงดังคลิก ก่อนจะเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างรถเข็นของผม

ตั้งแต่ตอนที่เข็นผมออกมาจากห้องอาหารจนถึงตอนนี้ ปากอิ่มๆ ของเธอก็ยังบ่นขมุบขมิบไม่ยอมหยุด

"แหม... ทีตอนคบกันคงจะรักกันมากเลยสิคะ ถึงได้มาร้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ