บทที่ 111 111

111

“คุณมีส่วนช่วยชีวิตคนที่ผมรัก เรื่องแค่นี้เทียบกันแล้วนับว่าน้อยนิดมากครับ”

คำพูดของภีมวัจน์ทำให้รสิกาที่กำลังอยู่ในอารมณ์ซาบซึ้งจากคำพูดของลัลรินถึงกับน้ำตาเอ่อคลอนัยน์ตา จนต้องเอนซบไหล่กว้างของคนนั่งข้างอย่างไม่อายสายตาใครอีกต่อไป

“เซย่าก็ขอขอบคุณด้วยเช่นกันค่ะ ถ้ามีอะไรอยากให้ช่วยก็บอกได้เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ