บทที่ 43 43

43

“เฮ้ย ไม่ใช่ครับน้องปริม”

คนถูกหาว่าเป็นกะเทยละล่ำละลักปฏิเสธเสียงหลง พลางโบกไม้โบกมือให้ว่อน

“ว้า ไหนบอกว่าไปนอนไงล่ะโผล่มาทำไมตอนนี้”

ภีมวัจน์เห็นท่าทางของเพื่อนแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้ “สมน้ำหน้านักหาคำตอบไว้ให้ดีล่ะ”

พี่สาวของภีมวัจน์มองสีหน้าปั้นยากเพื่อนขี้แกล้งของน้องชายแล้วก็ยิ่งหัวเราะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ