บทที่ 106 106

106

พสวัตชำเลืองมองไปยังพิมพกานต์ก่อนจะยิ้มหวานหยาดหยด “ตอนนั้นพี่เปี๊ยกบอกผมว่าคนเราเวลาเมาแล้วมักจะพูดอะไรออกมาโดยไม่รู้ตัวใช่ไหมครับ”

คนถูกถามนั่งนึกไปครู่ใหญ่ก่อนจะพยักหน้า “อือ ใช่ คนเมาส่วนใหญ่มักจะไม่โกหก มีอะไรก็พูดพร่ำออกมาโดยไม่รู้ตัว แล้วตอนนี้วัตเมาแล้วหรือไง”

“ไม่รู้ว่าเมาหรือไม่เมา ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ