บทที่ 30 30

30

“น้องแพง”

เสียงเรียกของน้าสาวทำเอาคนนอนเอนกายหลับตาอยู่บนเก้าอี้โยกภายในศาลาทรงไทยถึงกับสะดุ้งสุดตัว เพราะกำลังตกอยู่ในความคิดต่างๆ นานา จนคนเรียกถึงกับหัวเราะคิกเมื่อเห็นท่าทางของหลานสาว

“แหม...น้าเรียกแค่นี้ถึงกับตกใจเลยเหรอจ๊ะ”

“โธ่...ก็น้าเพ็ญเล่นมาเงียบๆ นี่จ๊ะ” คนเป็นหลานสาวพูดน้ำเสียงอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ