บทที่ 36 36

36

คนถูกเรียกคุณน้องแพงจ้องไปยังคนที่บอกว่าตัวเองปากเสียนิดหน่อยอย่างหมั่นไส้ แต่ต้องรีบเบือนหน้าหลบเมื่อสบกับดวงตาพราวระยับและรอยยิ้มจางๆ ของเจ้าตัวที่หันมาพอดีราวกับรู้ตัวว่าถูกมอง ดวงหน้าพลันร้อนผ่าวขึ้นมาในทันใด

เกลียดตัวเองนัก ทำไมต้องหลบตาเขาทุกครั้งด้วยนะ...จึงเสพูดน้ำเสียงฉุนๆ กับโจ้เพื่อก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ