บทที่ 44 ตอนที่ 43 จะได้ไม่ต้องรอ

ตอนที่ 43 จะได้ไม่ต้องรอ

ตกดึก

เป็นคืนแรกที่เขานอนไม่หลับ ไม่กล้าแม้แต่จะหลับตาด้วยที่กลัวว่าเธอจะหายไป กลัวไปหมดทุกสิ่งทุกอย่าง กลัวว่าท้ายที่สุดแล้วเธอจะไม่กลับมา กระทั่งเช้าวันใหม่ที่แสงอาทิตย์เริ่มเล็ดลอดเข้ามาในห้อง

ตาคมเหลือบมองหญิงสาวที่นอนหลับใหลเพียงเสี้ยววิก่อนจะลุกไปคว้าเสื้อบนพื้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ