บทที่ 102 บทพิเศษ 4.2

“โทษพี่คนเดียวก็ไม่ได้ ต้องโทษไอ้เข้มด้วย คุยกับมันทีไรพี่เผลอพูดคำที่ไม่ควรพูดออกมาทุกที”

“พูดว่า?”

“ไอ้เวร”

“ให้มันได้แบบนี้สิ แล้วลูกอยู่ด้วยใช่ไหม? ลูกจะจำไปพูดนะพี่เต”

“พี่รู้ครับ พี่รู้ว่าพี่ผิด แต่ลูกสัญญาแล้วว่าจะไม่จำ เห็นไหม...ลูกไม่พูดให้ลินทร์ได้ยินเลย” เตโชส่งสายตาออดอ้อน คืนนี้เขาอยากท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ