บทที่ 44 22.2 ไพ่ใบสำคัญ

รถวิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้านปุ๊บ ไลลาลินทร์ก็กระโดดลงแล้วเดินฉับ ๆ เข้าบ้านอย่างไว ไม่คิดจะเอ่ยทักทายไอ้เข้มที่มานั่งตบยุงรอแม้สักนิด เตโชมองตามแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ คิดอยู่ในใจว่าครั้งนี้เขาผิด อุตส่าห์ทำได้ดีมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วแท้ ๆ กลับมาตกม้าตายเอาตอนที่เผลอหัวเราะออกมาเสียอย่างนั้น

“นาย ๆ นาย ๆ” ไอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ