บทที่ 5 3.1 ไม่ง่ายอย่างที่คิด
บทที่ 3 ไม่ง่ายอย่างที่คิด
ปกติแล้วเตโชจะทำงานอยู่ที่ออฟฟิศในไร่เสียส่วนใหญ่ เขาไม่ค่อยชอบเข้ามาที่โรงแรมเพราะเกลียดการต้องปั้นหน้ายิ้มเอาใจลูกค้า เลยส่งให้เมียอย่างไลลาลินทร์มาคอยจัดการ เธอมีหน้าที่คอยตัดสินใจหลาย ๆ เรื่องแทนเขา แต่หากวันไหนที่เตโชต้องไปจัดการธุระหรือติดต่อลูกค้ารายใหญ่ที่กรุงเทพ เธอก็จะต้องเข้ามาดูแลงานที่ไร่ด้วยเช่นกัน สองผัวเมียทำงานด้วยกันก็จริง แต่เพราะต่างฝ่ายก็ต่างแยกไปทำหน้าที่ของใครของมันเลยไม่ได้เจอกันในเวลางาน
อยู่ ๆ วันนี้นายน้อยเตโชก็มุ่งหน้าเข้ามาที่โรงแรม ทำเอาพนักงานตั้งรับกันแทบไม่ทัน ต่างก็รู้ว่าผัวเมียคู่นี้นิสัยต่างกันราวฟ้ากับเหวลึก เมียใจดี คุยง่าย ประนีประนอมและช่างเห็นอกเห็นใจ ส่วนผัวก็เป็นทุกอย่างที่ตรงกันข้าม เพิ่มเติมคือไล่ลูกน้องออกจากงานเก่งเป็นที่หนึ่ง
“นายน้อย…มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?” กิ่งกานดาเป็นผู้ช่วยที่เตโชหามาให้ช่วยงานไลลาลินทร์อีกทอดหนึ่ง เปรียบเสมือนเลขา โต๊ะทำงานตั้งอยู่หน้าห้องทำงานของเมียนายน้อย
“ทำไมเวลาที่ฉันมาที่นี่ถึงต้องมีเรื่องอะไร? ฉันเป็นเจ้าของที่นี่…หรือเธอลืม?” เขาหงุดหงิดที่ไม่มีอะไรตกถึงท้องตอนเช้า เริ่มปวดประสาทเพราะไม่ได้กินกาแฟที่เมียทำให้ รู้สึกเหมือนเสียการควบคุมที่อยู่ ๆ เมียก็ทำตัวดื้อขึ้นมา เช้านี้แทนที่จะเข้าไปที่ไร่เลยตรงดิ่งมายังโรงแรมก่อนเป็นที่แรก
“ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ ที่ถามก็เพราะแปลกใจที่นายน้อยมา มีอะไรให้กิ่งรับใช้คะ?” กิ่งกานดาหน้าเสีย คิดอยู่ในใจว่าไม่น่าปากมากไปแหย่ให้นายน้อยยมทูตหัวร้อน
“ฉันมาหาคุณลินทร์”
“คะ? เช้านี้คุณลินทร์ไม่เข้านะคะ เธอโทรมาแจ้งว่าจะไม่สบายเลยต้องการพักสักวัน”
“ไม่สบาย?” เมื่อเช้าก็ปกติ ดูท่าจะมีแรงมากกว่าปกติเพราะกล้าเถียงเขาปาว ๆ แล้วที่บอกว่าจะพัก…พักอะไร พักที่ไหน ก็ป้าอรบอกว่าขับรถออกจากบ้าน! นี่เมียกำลังเล่นตลกอะไรกับเขา กล้าดียังไงถึงโกหกกันแบบนี้?!
“ค่ะ คุณลินทร์บอกว่าปวดหัว เธอโทรมาสั่งงานกิ่งเอาไว้”
“กิ่งกานดา” เตโชขบฟันแน่นจนกรามแข็งขึ้นเป็นสัน ก้าวเท้าไปตรงหน้าโต๊ะทำงานแล้วเท้าสองมือ ยื่นหน้าเข้าใกล้ จ้องตาผู้ช่วยสาวตาเขม็ง “ฉันจ้างเธอมาช่วยงานเมียก็จริง แต่ยังไงซะเธอก็คือลูกน้องของฉัน”
“กิ่งทราบค่ะ นายน้อยต้องการให้กิ่งทำอะไรคะ?”
“โทรหาคุณลินทร์แล้วเปิดสปีกเกอร์โฟน”
“จะ…จะให้กิ่งโทรไปเรื่องอะไรคะ?”
“คิดเอาเอง!” ที่สั่งแบบนั้นก็เพราะเขาโทรเองไม่ได้ เมื่อเช้าโทรหาจนสายแทบไหม้แต่เมียหัดโกหกไม่ยอมรับสาย สูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด เอียงคอคิดขณะที่มองดูกิ่งกานดาทำตามคำสั่ง เมียเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ เมื่อเช้าที่บอกให้เขาลองมีชู้ดูคืออะไร ที่บอกว่าตั้งใจจะงี่เง่าใส่เขาทั้งวัน เธอมีแผนอะไรกันแน่?
“ฮะ ฮัลโหลคุณลินทร์คะ” พอเป็นกิ่งกานดาแล้ว ต่อสายไม่ถึงสามวินาที ไลลาลินทร์รับง่าย ๆ
[มีอะไรหรือเปล่าคะพี่กิ่ง?]
“คือว่ากิ่งจะโทรมาถามว่าคุณลินทร์เป็นยังไงบ้างแล้วคะ? ทานยาหรือยัง? ต้องไปโรงพยาบาลหรือเปล่าคะ?” ขณะที่คุยกับไลลาลินทร์ กิ่งกานดาก็มองท่าทีของเตโชไปด้วย
[ตอนนี้ลินทร์อยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ อยู่กับพี่ยุแล้ว คุณกิ่งไม่ต้องห่วงลินทร์นะคะ งานที่ฝากให้ทำ…เรียบร้อยดีไหมคะ?]
“ค่ะ กิ่งจัดการสั่งของตามที่คุณลินทร์บอกแล้ว ถ้าอย่างนั้นลินทร์ไม่กวนแล้วนะคะ”
[ค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่เป็นห่วงลินทร์]
ปึก!
เตโชกำหมัดทุบโต๊ะทันทีหลังจากที่ได้ยินว่าไลลาลินทร์อยู่ที่โรงพยาบาลกับวายุภัทร หรือหมอยุ หรือนายหมอ หรือไอ้เหี้ยยุ พี่ชายต่างแม่ของเขา พูดได้ไหมว่าเขาโคตรไม่ชอบ จะบอกว่าเกลียดเลยก็ได้ที่เวลามีเรื่องอะไรเมียเขาก็มักจะไปหาไอ้ห่านั่นก่อนเป็นคนแรกเสมอ!
เขารู้…รู้ว่าไม่ใช่เพราะไอ้ยุมันเป็นหมอ รู้ว่าไลลาลินทร์ไม่ได้ป่วย แต่มันมีเรื่องบางอย่างที่เมียกำลังปิดบังอยู่แล้วเรื่องนี้มันต้องเกี่ยวกับวายุภัทรแน่
