บทที่ 54 27.2 ธาตุแท้

“แม่หุบปากไปเลย! เรื่องนี้มันเพราะใคร?! ที่ชีวิตผมพังแบบนี้มันไม่ใช่เพราะแม่สำส่อนหรือไง?! ก็ได้! ในเมื่อพ่อเชื่อไอ้เต! ก็ได้! กูไม่ใช่ลูกมึงก็ได้ไอ้พฤกษ์! ฮะ ๆ ตลกฉิบหาย! วู้! เรื่องนี้แม่งตลกจนกูอยากจะหัวเราะให้ฟันหลุด!” วายุภัทรเกิดคลั่งขึ้นมาแล้ว การแสดงออกของเขาที่ทั้งหัวเราะและร้องไห้ออกมาในเว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ