บทที่ 9 5.1 ลินทร์ต้องการหย่า!
บทที่ 5 ลินทร์ต้องการหย่า!
ร่างบางถูกอุ้มมาเหวี่ยงลงบนเตียงคิงไซซ์สีขาวมุก ตามด้วยคนตัวใหญ่ที่เข้ามาคร่อมกาย รั้งแขนทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว เตโชยังไม่ทันได้ยัดเยียดความป่าเถื่อนให้กับเมียอย่างเต็มรูปแบบ เขาเพียงจ้องดวงตาคู่แดงก่ำสั่นไหวของเธอ ขณะที่มืออีกข้างนั้นคว้าเข้าที่เกาะอกก่อนจะกระชากฉีกอย่างแรง
“กรี๊ด! ฮึก! ฉีกชุดลินทร์ทำไม?! เป็นบ้าไปแล้วเหรอพี่เต!” ไลลาลินทร์กรีดร้องเพราะความตกใจ ไม่น่าเชื่อว่าเพียงเตโชออกแรงนิดเดียว ชุดของเธอก็ขาดออกจากกัน เขาไม่ได้ตอบเธอในทันทีทันใด ดึงรั้งชุดที่ขาดออกจากตัวแล้วฉีกซ้ำ ๆ อีกหลายครั้งก่อนจะเอาเศษผ้าที่ยาวเป็นเส้นมามัดข้อมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ “อื้อ! อย่าทำแบบนี้! อย่าทำทุเรศ ๆ กับลินทร์!”
“ก็เมียมันดื้อ แถมยังชอบแอบออกไปเจอผู้ชายคนอื่น ถ้าไม่มัดไว้เดี๋ยวก็แอบออกไปเจอมันอีก คิดว่าพี่ไม่รู้เหรอว่าเมื่อวานลินทร์หายไปไหนมาทั้งวัน!”
“ฮึก!”
“ที่อยู่ ๆ ก็ลุกขึ้นมาทำตัวงี่เง่าแล้วต่อต้านกันแบบนี้...เพราะไอ้ยุใช่ไหม?!”
“โทษคนอื่นเก่งจังเลยนะ! ทำไมไม่คิดบ้างว่าที่ลินทร์เป็นแบบนี้มันก็เพราะพี่คนเดียว!” ไลลาลินทร์เหนื่อยจะร้องขอให้เตโชปลดปล่อยเธอแล้ว รู้ว่าพูดยังไงเขาก็คงไม่ยอม ยังไงเช้าวันนี้เขาก็คงจะข่มเหงเธอให้ได้ ก็ดี...ปล่อยให้เขาตามใจต้องการ จบแล้วจะได้ไปเจอกันที่ศาล!
“เพราะพี่เหรอ? เพราะพี่ไม่อยากมีลูก...ลินทร์เลยคิดจะไปคบชู้กับไอ้ยุมันหรือไง? ไอ้เหี้ยยุมันเป็นพี่ผัวนะลินทร์!”
“คิดได้แค่นั้นเหรอ?! คิดว่าที่ลินทร์ไปหาพี่ยุเพราะคบชู้งั้นเหรอพี่เต?! ในสายตาพี่...ลินทร์มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรือไง?!”
“เพราะลินทร์ต้องการต่อต้านพี่ไง บอกให้ก็ได้ว่ามันได้ผล ลินทร์จี้จุดพี่เข้าอย่างจังเลย เลือกเป้าอาวุธเก่งนี่...แต่จะบอกอะไรให้นะ ว่าถ้าแค่อยากมีลูก ลินทร์ไม่จำเป็นต้องทำเรื่องเฮงซวยแบบนั้น อ้อนวอนพี่สิ ร้องขอให้พี่เอาแรง ๆ แล้วปล่อยในจนท้องสิลินทร์!” ราวกับว่าเตโชนั้นโกรธจัดจนฟิวส์ขาดแล้วไม่ระวังคำพูด ทั้งที่ที่ผ่านมาเขาพยายามรักษาคำพูดและทะนุถนอมไลลาลินทร์มาตลอด
“เลว! รอให้ลินทร์ตายก่อนเถอะพี่เต! ก็บอกไปแล้วนี่ว่าลินทร์ไม่ต้องการมีลูกกับพี่อีกแล้ว! ใครแม่งจะอยากให้ลูกต้องมาตกอยู่ในนรกขุมนี้!”
“เกินไปแล้วนะลินทร์!”
“เกินไปตรงไหน! ดูสิ่งที่พี่กำลังทำกับลินทร์สิ! ลินทร์มันโง่เองที่หลงเชื่อคำหลอกลวงของพี่! ฮึก! หลงจนโงหัวไม่ขึ้น ใครเตือนก็ไม่ฟัง โง่คิดว่าพี่เป็นคนดีและรักลินทร์จริง ๆ จนยอมแต่งงานด้วย เพิ่งจะได้เห็นธาตุแท้พี่ก็ตอนนี้ พี่เต...ฮึก! พี่มันเป็นซาตานที่หลุดออกมาจากนรกชัด ๆ”
“หึ! ซาตานงั้นเหรอ? หลุดออกมาจากนรกอย่างนั้นสินะ เดี๋ยวจะทำให้เห็น...ว่าซาตานที่หลุดออกมาจากนรกของจริงมันเป็นยังไง!” สิ้นคำนั้นไอ้ผัวเลวมันก็บังคับจูบเมีย ยัดเยียดเรียวลิ้นเข้าพัวพันแล้วดูดดึงจนหนำใจ รุกจูบเข้าหาทั้งที่เธอพยายามขัดขืน เขาโกรธเพราะถูกเธอท้าทาย อยากเอาชนะ อยากให้เมียกลับไปอ่อนหวาน ว่านอนสอนง่ายเหมือนที่เคยเป็น จะบอกว่าไม่ชอบไลลาลินทร์เวอร์ชั่นดื้อด้านก็คงไม่ถูก เพราะเขาเพิ่งรู้ก็วันนี้ว่าบทเมียจะดื้อลุกขึ้นสู้ขึ้นมา เธอก็ทำได้ดีจนน่าทึ่ง
