บทที่ 5 คำสั่งลับของราชามนุษย์
1. แผนการใต้เงาบัลลังก์
ภายในห้องลับใต้พระราชวังอัศวินธารา แสงจากคบเพลิงส่องกระทบแผนที่มหาสมุทรขนาดใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊ะกลางห้อง
ราชาอัลเบิร์ตยืนมองแผนที่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ปลายนิ้วของพระองค์หยุดอยู่ตรงบริเวณน่านน้ำต้องห้าม ซึ่งเป็นที่ตั้งของอาณาจักรนทีคราม
เบื้องหน้ามีชายชุดคลุมดำสามคนกำลังคุกเข่ารอรับคำสั่ง
“ฝ่าบาท กองเรือพร้อมออกเดินทางแล้วพ่ะย่ะค่ะ เหลือเพียงรอคำสั่งสุดท้าย”
หนึ่งในนั้นรายงาน
ราชาอัลเบิร์ตยกถ้วยไวน์ขึ้นจิบ ก่อนกล่าวอย่างเยือกเย็น
“ดีมาก เราจะลงมือในคืนจันทร์เต็มดวง”
“แล้วเรื่องไข่มุกแห่งชีวิตล่ะพ่ะย่ะค่ะ?”
“ข้าต้องการมันกลับคืนมา ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร”
พระองค์วางถ้วยลงบนโต๊ะ
“ไข่มุกนั้นมีพลังมากพอที่จะควบคุมมหาสมุทร หากข้าครอบครองมันได้ อาณาจักรมนุษย์ก็จะไม่มีวันพ่ายแพ้ต่อใครอีก”
ชายชุดคลุมดำคนหนึ่งลังเล ก่อนเอ่ยถาม
“แต่ตามตำนาน ไข่มุกแห่งชีวิตจะตอบสนองต่อสายเลือดของสองบัลลังก์เท่านั้น หากไม่มีเจ้าชายเงือกอยู่ด้วย พลังของมันอาจไม่สมบูรณ์พ่ะย่ะค่ะ”
ราชาอัลเบิร์ตแสยะยิ้ม
“ถ้าเช่นนั้นก็จับตัวเจ้าชายเงือกมาเสีย”
“แล้วองค์ชายลูเซียนจะทรงทราบเรื่องนี้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
รอยยิ้มบนใบหน้าของราชาค่อย ๆ จางหายไป
“ลูเซียนไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่าง”
พระองค์หันกลับไปมองแผนที่อีกครั้ง
“โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับแม่ของเขา”
ชายทั้งสามก้มศีรษะรับคำสั่ง ก่อนรีบออกจากห้องไป
เมื่อเหลือเพียงพระองค์ตามลำพัง ราชาอัลเบิร์ตจึงเปิดลิ้นชักหยิบจดหมายเก่าฉบับหนึ่งออกมา
บนซองจดหมายมีชื่อที่พระองค์ไม่ต้องการเอ่ยถึงมานาน
อลิเซีย
พระองค์มองมันอยู่นาน ก่อนจะฉีกจดหมายออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ
“ความลับควรฝังอยู่กับอดีตตลอดไป”
2. เจ้าชายผู้ถูกจับตามอง
ในเช้าวันเดียวกัน ลูเซียนกำลังฝึกดาบอยู่ภายในลานฝึกของพระราชวัง
เสียงดาบกระทบกันดังเป็นจังหวะ ร่างสูงเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วและแม่นยำ
แต่แม้จะพยายามจดจ่อกับการฝึกมากเพียงใด ความคิดของเขากลับยังวนเวียนอยู่กับจดหมายของพระมารดา
อย่าปล่อยให้ความเกลียดชังกลายเป็นสิ่งที่กำหนดชีวิตของลูก
เขาหยุดดาบกลางอากาศ
“องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ”
ทหารคนสนิทเดินเข้ามาโค้งคำนับ
“มีอะไร?”
“ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้พระองค์เข้าร่วมประชุมเรื่องการเตรียมกองเรือในช่วงบ่ายพ่ะย่ะค่ะ”
ลูเซียนขมวดคิ้ว
“กองเรืออีกแล้วหรือ?”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“พระบิดากำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่”
ทหารนิ่งเงียบ ไม่กล้าตอบ
ลูเซียนเก็บดาบเข้าฝัก ก่อนเดินออกจากลานฝึก
ระหว่างทาง เขารู้สึกได้ว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังจับจ้องอยู่
เมื่อหันกลับไปมอง ก็พบเพียงทหารยามที่ยืนอยู่ตามปกติ
แต่สัญชาตญาณของเขาบอกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
“ช่วยตรวจสอบคนที่เข้าออกพระราชวังช่วงนี้ให้ข้าที”
“รับทราบพ่ะย่ะค่ะ”
ลูเซียนเดินต่อไปโดยไม่รู้เลยว่า ชายชุดดำคนหนึ่งกำลังเฝ้ามองเขาจากระเบียงชั้นบน
3. ความรู้สึกที่ไม่อาจปิดบัง
ณ อาณาจักรนทีคราม
อาเรนนั่งอยู่ริมหน้าต่างห้องพัก มองออกไปยังสวนปะการังที่เคยเป็นสถานที่โปรดของเขา
ตั้งแต่ถูกกักบริเวณ เขาแทบไม่ได้ออกไปไหนเลย
เซเลนเดินเข้ามาพร้อมกล่องอาหาร
“องค์ชายเพคะ วันนี้มีผลึกสาหร่ายหวานที่พระองค์โปรดด้วยนะเพคะ”
อาเรนหันมายิ้มให้เล็กน้อย
“ขอบใจนะเซเลน”
หญิงสาววางกล่องลง ก่อนสังเกตเห็นว่าอาเรนยังคงมองออกไปนอกหน้าต่าง
“พระองค์ยังทรงคิดถึงมนุษย์คนนั้นอยู่หรือเพคะ?”
อาเรนเงียบไป
“ข้าแค่สงสัยว่าเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง”
“แต่พระองค์ทรงทราบใช่ไหมเพคะว่า การพบมนุษย์เป็นเรื่องต้องห้าม”
“ข้ารู้”
อาเรนก้มมองมือของตนเอง
“แต่เซเลน…เจ้าคิดว่ามนุษย์ทุกคนเลวร้ายจริง ๆ หรือ?”
เซเลนส่ายหน้า
“หม่อมฉันไม่ทราบเพคะ แต่สิ่งที่หม่อมฉันรู้คือพระองค์กำลังทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย”
อาเรนยิ้มเศร้า ๆ
“ข้าไม่ได้ต้องการให้ใครเดือดร้อน ข้าเพียงอยากรู้ว่าทำไมเราถึงต้องเกลียดกัน”
เซเลนมองผู้เป็นนายอย่างเห็นใจ
ก่อนจะพูดขึ้นเบา ๆ
“บางทีความจริงอาจไม่สวยงามอย่างที่องค์ชายหวังนะเพคะ”
อาเรนไม่ได้ตอบ
เขาเพียงเงยหน้ามองท้องทะเลอีกครั้ง
ในใจมีเพียงชื่อของชายหนุ่มคนหนึ่ง
ลูเซียน
4. ความลับในคัมภีร์โบราณ
ภายในห้องหนังสือต้องห้ามของพระราชวัง ราชาออร์เดนกำลังเปิดคัมภีร์โบราณเล่มหนึ่ง
หน้ากระดาษเก่าแก่เต็มไปด้วยอักษรที่แทบเลือนหายไปตามกาลเวลา
ข้างพระองค์มีที่ปรึกษาสูงวัยยืนอยู่
“ฝ่าบาท พระองค์ทรงแน่พระทัยหรือไม่พ่ะย่ะค่ะว่าไข่มุกแห่งชีวิตได้กลับมาแล้ว?”
“ข้าเห็นแสงของมันด้วยตนเองจากรายงานของทหาร”
ราชาออร์เดนพลิกหน้าคัมภีร์ไปอีกหน้า
“ในที่สุดพันธสัญญาก็เริ่มเคลื่อนไหว”
ที่ปรึกษาขมวดคิ้ว
“หมายความว่าอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ?”
ราชาออร์เดนชี้ไปยังข้อความบนหน้ากระดาษ
“ดูนี่สิ”
ที่ปรึกษาก้มลงอ่าน
เมื่อเลือดแห่งสองบัลลังก์พบกัน ไข่มุกแห่งชีวิตจะตื่นจากการหลับใหล ผู้ถือครองทั้งสองต้องเลือกด้วยหัวใจของตนเอง มิฉะนั้นคำสาบานเก่าจะกลายเป็นคำสาปนิรันดร์
“หากเป็นเช่นนี้ องค์ชายอาเรนก็…”
“ใช่”
ราชาออร์เดนหลับตาลง
“เขาคือหนึ่งในผู้สืบสายเลือดที่ไข่มุกเลือก”
“แล้วอีกคนคือเจ้าชายมนุษย์หรือพ่ะย่ะค่ะ?”
ราชาออร์เดนไม่ได้ตอบในทันที
พระองค์ทรงมองข้อความนั้นอยู่นาน ก่อนตรัสด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ข้าไม่อาจปล่อยให้ลูกของข้าต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”
“แต่หากพันธสัญญาถูกปลุกขึ้นแล้ว…”
“ข้าจะหาทางหยุดมันเอง”
ราชาออร์เดนปิดคัมภีร์ลง
แต่พระองค์กลับไม่รู้เลยว่า การปิดบังความจริงต่อไปอาจเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกอย่างเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม
5. จดหมายจากชายฝั่ง
คืนนั้น ลูเซียนกลับมาถึงห้องพักหลังจากการประชุมอันยาวนาน
เขาไม่พอใจที่พระบิดาไม่ยอมเปิดเผยรายละเอียดของแผนการกองเรือ แม้จะถามหลายครั้งก็ตาม
บนโต๊ะมีไข่มุกแห่งชีวิตวางอยู่
ลูเซียนหยิบมันขึ้นมา
“หากเจ้ามีพลังจริง ๆ ช่วยบอกข้าทีว่าแม่ของข้าอยู่ที่ไหน”
ไข่มุกส่องแสงเพียงเล็กน้อย
ภาพของหญิงสาวปรากฏขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้นางยืนอยู่หน้าประตูห้องขัง มือข้างหนึ่งกำสร้อยคอรูปไข่มุกไว้แน่น
“ลูเซียน…อย่าเชื่อ…”
ภาพนั้นขาดหายไป
“อย่าเชื่อใคร?”
เขาพยายามเรียกภาพนั้นกลับมา แต่ไข่มุกกลับเงียบสนิท
ลูเซียนนั่งลงอย่างหมดแรง
เขาหยิบกระดาษขึ้นมา ก่อนเริ่มเขียนข้อความสั้น ๆ
ถึงอาเรน
ข้ามีเรื่องสำคัญต้องบอกเจ้า ราชาของข้ากำลังเตรียมกองเรือเพื่อเดินทางไปยังน่านน้ำต้องห้าม ข้าไม่รู้ว่าพระองค์ต้องการอะไร แต่ข้าสงสัยว่ามันเกี่ยวข้องกับไข่มุกแห่งชีวิต
ข้าต้องการพบเจ้าอีกครั้ง ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
พบกันที่ถ้ำหินจันทร์ ในคืนจันทร์เต็มดวง
ลูเซียน
เมื่อเขียนเสร็จ ลูเซียนเรียกทหารคนสนิทเข้ามา
“นำจดหมายฉบับนี้ไปส่งให้คนที่ชายฝั่งเหนือ”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“อย่าให้ใครรู้ว่าเป็นคำสั่งของข้า”
“รับทราบพ่ะย่ะค่ะ”
ทหารรับจดหมายแล้วรีบออกไป
ลูเซียนมองตาม ก่อนพึมพำกับตัวเอง
“อาเรน…หวังว่าเจ้าจะได้รับจดหมายฉบับนี้”
6. การตัดสินใจของผู้ภักดี
อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทร เซรอสกำลังเดินตรวจตราบริเวณสวนปะการัง
เขาพบกระดาษแผ่นเล็กซ่อนอยู่ในซอกหินใกล้ทางเดินเข้าเขตพระราชวัง
เมื่อเปิดอ่าน เขาก็พบชื่อของอาเรนอยู่บนหน้ากระดาษ
เซรอสขมวดคิ้ว
“จดหมายจากมนุษย์…”
เขามองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง ก่อนเก็บมันไว้ในเสื้อเกราะ
ไม่นานนัก เขาก็เดินเข้าไปยังห้องพักของอาเรน
“องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ”
อาเรนหันมาทันที
“เซรอส มีอะไรหรือ?”
เซรอสยื่นจดหมายให้
“มีคนส่งสิ่งนี้มาให้พระองค์พ่ะย่ะค่ะ”
อาเรนรับมาอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่เห็นลายมือ เขาก็จำได้ว่าเป็นของใคร
หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“ลูเซียน…”
เซรอสถอนหายใจ
“กระหม่อมไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ แต่หากพระองค์ต้องการพบเขาจริง ๆ กระหม่อมจะช่วยหาทางให้”
อาเรนเงยหน้าขึ้นอย่างประหลาดใจ
“เจ้าจะช่วยข้าหรือ?”
“กระหม่อมเป็นทหารที่คอยดูแลพระองค์ ไม่ใช่ผู้คุมขังพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”
เซรอสยิ้มบาง ๆ
“แต่กระหม่อมขอเตือนไว้ก่อน หากเกิดอันตรายขึ้น พระองค์ต้องกลับมากับกระหม่อมทันที”
อาเรนยิ้มกว้าง
“ขอบใจนะ เซรอส”
“อย่าเพิ่งดีพระทัยไปพ่ะย่ะค่ะ เรายังต้องหาทางออกจากพระราชวังโดยไม่ให้ใครรู้”
7. ก่อนคืนจันทร์เต็มดวง
ณ พระราชวังอัศวินธารา
ราชาอัลเบิร์ตกำลังเตรียมงานเลี้ยงภายในพระราชวัง
เหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ต่างได้รับคำเชิญให้เข้าร่วมพิธีประกาศแผนการทางทหารและการหมั้นหมายขององค์รัชทายาท
ลูเซียนยืนอยู่หน้ากระจกในห้องแต่งตัว
เสื้อคลุมสีกรมท่าถูกจัดแต่งอย่างประณีต แต่สีหน้าของเขากลับไร้ความยินดี
“องค์ชายเพคะ”
เซเลเนียเดินเข้ามาในห้อง
“ทรงทราบเรื่องพิธีคืนนี้แล้วใช่ไหมเพคะ?”
“ทราบแล้ว”
“หม่อมฉันได้ยินว่าฝ่าบาทจะประกาศเรื่องการหมั้นหมายของเรา”
ลูเซียนหันมามองนาง
“ข้าขอโทษด้วยที่ต้องทำให้เจ้าตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้”
เซเลเนียยิ้มบาง ๆ
“ไม่ต้องขอโทษหรอกเพคะ หม่อมฉันเองก็ไม่ได้ต้องการแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักหม่อมฉัน”
ลูเซียนนิ่งไป
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
“หม่อมฉันเพียงหวังว่าองค์ชายจะได้เลือกชีวิตของตัวเองสักครั้ง”
เซเลเนียเดินออกไป ก่อนหยุดตรงประตู
“และหากพระองค์มีใครบางคนที่อยากปกป้อง หม่อมฉันหวังว่าพระองค์จะไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ นะเพคะ”
ลูเซียนมองตามนาง
เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าเจ้าหญิงผู้นี้อาจเข้าใจเขามากกว่าที่คิด
8. คืนที่โชคชะตากำลังเริ่มต้น
คืนนั้น อาเรนนั่งอ่านจดหมายของลูเซียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาไม่รู้ว่าการพบกันครั้งต่อไปจะนำไปสู่อะไร
แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้แน่ชัดคือ เขาอยากพบชายหนุ่มอีกครั้ง
เซรอสเดินเข้ามาพร้อมเสื้อคลุมสำหรับออกเดินทาง
“องค์ชาย ทุกอย่างพร้อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
อาเรนลุกขึ้นทันที
“เราจะออกไปตอนนี้หรือ?”
“ต้องรอให้เวรยามเปลี่ยนผลัดก่อนพ่ะย่ะค่ะ”
เซรอสยื่นเสื้อคลุมให้
“และอย่าลืมว่าการเดินทางครั้งนี้ต้องเป็นความลับ”
อาเรนพยักหน้า
“ข้าจะระวัง”
แต่ก่อนที่ทั้งสองจะออกจากห้อง เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านนอก
เซรอสรีบหันไปมอง
“มีคนมา!”
อาเรนรีบซ่อนจดหมายไว้ในเสื้อ
ประตูห้องถูกเปิดออก
ทหารเงือกคนหนึ่งเดินเข้ามาและคุกเข่าลง
“องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทมีรับสั่งให้พระองค์เข้าเฝ้าเดี๋ยวนี้”
อาเรนชะงัก
“เสด็จพ่อมีเรื่องอะไรหรือ?”
“กระหม่อมไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ แต่ฝ่าบาทรับสั่งว่ามีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับไข่มุกแห่งชีวิต”
เซรอสสบตาอาเรน
ทั้งสองต่างรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
อาเรนกำจดหมายในเสื้อแน่น
คืนจันทร์เต็มดวงกำลังใกล้เข้ามา
แต่ดูเหมือนว่าเส้นทางไปยังถ้ำหินจันทร์จะไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด
และที่ไหนสักแห่งใต้เงามืดของพระราชวัง มีสายตาคู่หนึ่งกำลังเฝ้าจับตาการเคลื่อนไหวของเจ้าชายเงือกอยู่เงียบ ๆ
เพราะแผนการของราชามนุษย์ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว…
จบบทที่5
โปรดติดตามบทที่ 6 : นัดพบในถ้ำหินจันทร์
