บทที่ 16 สัตว์เลี้ยงของฉัน

11:30 น. บริเวณโถงทางเดินหน้าศาล

ณัฐสิตายืนกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ ความอับอายและความพ่ายแพ้ยังคงตีตื้นอยู่ในอก เธอสูดหายใจลึกเมื่อเห็นร่างสูงของยศภัทรเดินล้วงกระเป๋าออกมาจากห้องพิจารณาคดีพร้อมกับกวิน

"ภัทร! คุณจงใจหักหน้าสิตา!" หญิงสาวปราดเข้าไปขวางหน้า

ยศภัทรปรายตามองอดีตคนรักด้วยสายตาที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ