บทที่ 30 ทนายปีศาจ

"เอ่อ... ครับ"

"และในบันทึกห้าชั่วโมงแรก คุณให้การยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงเจ็ดครั้ง ว่าคุณ 'มองไม่เห็นหน้าคนร้าย' เพราะบริเวณนั้นมืดมากและฝนตกหนัก..." ยศภัทรเดินเข้าไปหยุดยืนประชิดคอกพยาน นัยน์ตาสีนิลจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่กำลังตื่นตระหนกราวกับกำลังล้วงลึกเข้าไปในจิตวิญญาณ

"แต่จู่ๆ ในชั่วโมงที่สิบ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ